பொதுக்காலம் 17-ஆம் ஞாயிறு (ஆண்டு - அ)
மறையுரைச் சிந்தனைகள் -
முனைவர்
அருள் தந்தை பேட்ரிக் மத்தியாஸ், ச.ச.
திருப்பலி வாசகங்கள் வாசகங்கள்: 1 அரசர்கள் 3:5,
7-12 | திருப்பாடல் 119 | உரோமையர் 8:28-30
| மத்தேயு 13:44-52
தியானத்திற்கான முக்கிய இறைவசனம்: "விண்ணரசு நிலத்தில் மறைந்திருக்கும் புதையலுக்கு ஒப்பானது. அதனை ஒருவர் கண்டுபிடிக்கிறார். அவர் அதை மீண்டும் மறைத்து வைத்துவிட்டு, மகிழ்ச்சியுடன் போய்த் தமக்குள்ள யாவற்றையும் விற்று அந்த நிலத்தை வாங்கிக்கொள்கிறார்" (மத்தேயு 13:44).
கிறிஸ்துவில் அன்பார்ந்த சகோதர சகோதரிகளே,
இன்றைய ஞாயிறு திருவழிபாடு, நம் வாழ்வின் உண்மையான பொக்கிஷம் எது என்பதைப் பற்றி ஆழமாகச் சிந்திக்க நம்மை அழைக்கிறது. இன்றைய மூன்று வாசகங்களும் ஒரே மையக் கருத்தைச் சுற்றி வருகின்றன: எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இறையாட்சியை (விண்ணரசை) அடையாளம் கண்டுகொள்ளவும், தேர்ந்தெடுக்கவும், முழுமனதோடு ஏற்றுக்கொள்ளவும் நாம் அழைக்கப்படுகிறோம்.
முதல் வாசகத்தில், சாலமோன் மன்னர் உலகச் செல்வங்களுக்குப் பதிலாக ஞானத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கிறார். இரண்டாம் வாசகத்தில், கடவுள் தமது மீட்பின் அருளால் நம் வாழ்வில் ஏற்கனவே செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார் என்பதை புனித பவுல் நினைவுபடுத்துகிறார். நற்செய்தியிலோ, விண்ணரசை மறைந்திருக்கும் புதையலுக்கும், அனைத்தையும் விற்றுப் பெறத் தகுந்த விலையுயர்ந்த முத்துக்கும் இயேசு ஒப்பிடுகிறார். இதிலிருந்து கிடைக்கும் செய்தி மிகவும் தெளிவானது: கடவுளின் அரசைத் கண்டடைபவர்கள், வாழ்வின் மிகப்பெரிய பொக்கிஷத்தைக் கண்டடைகிறார்கள்.
முதல் வாசகம்: 1 அரசர்கள் 3:5, 7–12
(சாலமோனின் ஞானமான தேர்வு)
அரசர்கள் முதல் நூலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட இன்றைய முதல் வாசகம், சாலமோன் மன்னரின் வாழ்வில் நடந்த மிக அழகான மற்றும் முக்கியமான ஒரு நிகழ்வை முன்வைக்கிறது. கிபயோனில் ஆண்டவர் சாலமோனுக்குக் கனவில் தோன்றி, "உனக்கு என்ன வேண்டும்? கேள்" (1
அரசர்கள் 3:5) என்று ஒரு திறந்த அழைப்பை விடுக்கிறார்.
தன் தந்தை தாவீது அரசருக்குப் பிறகு அரியணை ஏறிய சாலமோன், கடவுளால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்களை ஆட்சி செய்யும் பெரும் பொறுப்பைக் கொண்டிருந்தார். தனது இளமை, முன் அனுபவமின்மை மற்றும் தன் தனிப்பட்ட பலவீனங்களை ஆழமாக உணர்ந்திருந்த சாலமோன், கடவுளின் இந்த மாபெரும் வாய்ப்பைத் தவறாகப் பயன்படுத்தவில்லை. அவர் அளவற்ற செல்வம், அரசியல் அதிகாரம், உலகப் புகழ், நீண்ட ஆயுள் அல்லது எதிரிகளை அழிக்கும் வலிமை ஆகியவற்றைக் கேட்கவில்லை. மாறாக, தன்னிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட மக்களைச் சரியான முறையில் வழிநடத்தத் தேவையான "விவேகமுள்ள உள்ளத்தை" அவர் கேட்டார்.
நற்செய்தியில் விலையுயர்ந்த முத்திற்காக அனைத்தையும் விற்கும் வணிகரைப் போல, தெய்வீக ஞானமே தேடிக் கண்டடைய வேண்டிய உண்மையான பொக்கிஷம் என்பதைச் சாலமோன் உணர்ந்திருந்தார். இந்தச் சுயநலமற்ற மன்றாட்டைக் கேட்ட கடவுள் மிகவும் அகமகிழ்ந்து, அவருக்கு அந்த அருளை வாரி வழங்கினார்.
ஆன்மீகச் சிந்தனை: அன்றாட வாழ்வில் சாலமோனின் தேர்வு
சாலமோனின் இறைவேண்டல், கடவுளுடனான நமது உறவின் முதிர்ச்சியைப் பற்றிய ஒரு ஆழமான உண்மையைக் கற்பிக்கிறது. நமது செபங்களின் தரமே, நமது ஆன்மீக முதிர்ச்சியின் ஆழத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
எதை வேண்டுமானாலும் கேட்கலாம் என்ற வாய்ப்பு கிடைத்தபோது, சாலமோன் தனது சூழ்நிலைகளை மாற்றுமாறு (எதிரிகள் இல்லாத நிலை, அதிக செல்வம்) கேட்கவில்லை; மாறாக, தனது குணாதிசயங்களை மாற்றுமாறு (ஞானம், விவேகம்) கேட்டார். உண்மையான தலைமையும் புனிதமான வாழ்வும் வெளி உலகப் பாதுகாப்பைச் சார்ந்ததல்ல, மாறாக கடவுளின் சிந்தனையோடு நம் உள்ளம் ஒன்றிணைவதில்தான் உள்ளது என்பதை அவர் உணர்ந்தார்.
நம் அன்றாட வாழ்வில், சிக்கலான முடிவுகள், குழப்பமான தார்மீகச் சூழ்நிலைகள் மற்றும் குடும்பம் அல்லது பணியிடத்தைப் பராமரிக்கும் பெரும் பொறுப்புகளுக்கு மத்தியில் நாம் தத்தளிக்கிறோம். சாலமோனைப் போல, கடவுளின்றி நாம் ஒன்றுமே இல்லை என்பதை உணர வேண்டும். வெறும் பிரச்சனைகளைத் தீர்க்கவும், பொருட்செல்வத்தை அதிகரிக்கவும் கேட்பதை விட, "விவேகமுள்ள உள்ளத்தை"த் தருமாறு கேட்பதே நமது முதன்மையான மன்றாட்டாக இருக்க வேண்டும்.
இரண்டாம் வாசகம்: உரோமையர் 8:28–30
(அருளின் பொற்சங்கிலி)
இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில், நற்செய்தியில் ஒலிக்கப்படும் அதே ஆன்மீக உண்மையைச் திருத்தூதர் பவுல் அழகாக எடுத்துரைக்கிறார்: "கடவுளிடம் அன்பு கூர்பவர்களோடு, அதாவது அவரது தீர்மானத்தின்படி அழைக்கப்பட்டவர்களோடு, அவர்கள் நன்மைக்காகவே கடவுள் அனைத்திலும் ஒத்துழைக்கிறார்... முன்குறித்தவர்களை அவர் அழைத்திருக்கிறார்; அழைத்தவர்களைத் தமக்கு ஏற்புடையவர்களாக்கியிருக்கிறார்; ஏற்புடையவர்களாக்கியவர்களைத் தம் மாட்சியில் பங்குபெறச் செய்திருக்கிறார்" (உரோமையர் 8:28,
30).
நமது விசுவாசம் என்பது இயேசு கிறிஸ்து வழங்கும் ஒரு உன்னதக் கொடையாகும். இது நாம் தகுதியால் பெற்றதோ அல்லது நமது சொந்த பலத்தால் ஈட்டியதோ அல்ல. மாறாக, இது கடவுளின் தனித்துவமான, தெய்வீகச் செயலால் நமக்குக் கிடைத்த அருள்கொடையாகும்.
ஆன்மீகச் சிந்தனை
இறையியலாளர்கள் இதை "மீட்பின் பொற்சங்கிலி" என்று அழைக்கிறார்கள்: முன்குறிக்கப்படுதல், அழைக்கப்படுதல், ஏற்புடையவராக்கப்படுதல் மற்றும் மாட்சிமைப்படுத்தப்படுதல். நமது ஆன்மீகப் பயணம் நாம் கடவுளைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் தொடங்கவில்லை, மாறாக என்றென்றைக்குமாக கடவுள் நம்மைத் தேர்ந்தெடுத்ததில்தான் தொடங்கியது என்பதை இந்தப் படிநிலைகள் வெளிப்படுத்துகின்றன. நாம் அவரை நோக்கி ஓர் அடி எடுத்து வைக்கும் முன்பே, அவரது இறையருள் நம்மைத் தேடி வந்துவிட்டது.
வாழ்வின் தவிர்க்க முடியாத புயல்களைச் சந்திக்கும்போது இந்த உண்மை நமக்கு மாபெரும் ஆறுதலைத் தருகிறது. "அனைத்திலும் ஒத்துழைக்கிறார்" என்று பவுல் கூறும்போது, நமக்கு நடக்கும் எல்லாமே இனிமையாக இருக்கும் என்று அவர் கூறவில்லை. மாறாக, அன்பான கடவுளின் கரங்களில், நமது சோதனைகள், பலவீனங்கள் மற்றும் பின்னடைவுகள் கூட ஒரு மாபெரும் தெய்வீகத் திட்டத்தின் பகுதியாகவே பின்னப்படுகின்றன என்பதை அவர் உறுதியளிக்கிறார்.
நற்செய்தி: மத்தேயு 13:44–52
(விண்ணரசு பற்றிய மூன்று உவமைகள்)
மத்தேயு நற்செய்தி 13-ஆம் அதிகாரத்தின் முடிவில் அமைந்துள்ள விண்ணரசு பற்றிய மூன்று சுருக்கமான உவமைகளை இன்றைய நற்செய்தி நமக்குத் தருகிறது. எதிர்பாராதவிதமாகக் கிடைக்கும் ஒரு மாபெரும் நற்பேற்றையும், விண்ணரசை உண்மையாகவே அடையத் தேவைப்படும் தீவிரமான மற்றும் உறுதியான செயல்பாட்டையும் இந்த உவமைகள் இணைத்துக் காட்டுகின்றன.
1. மறைந்திருக்கும் புதையல் உவமை
"விண்ணரசு நிலத்தில் மறைந்திருக்கும் புதையலுக்கு ஒப்பானது..." (மத்தேயு 13:44).
பொதுமக்களுக்குத் தெரியாமல் நிலத்தில் மறைந்திருக்கும் ஒரு புதையலுக்கு விண்ணரசை இயேசு ஒப்பிடுகிறார். சாதாரண விவசாயி ஒருவரோ அல்லது கூலித்தொழிலாளியோ எதிர்பாராதவிதமாக அதைக் கண்டுபிடிக்கிறார். அதன் மாபெரும் மதிப்பைக் கண்டுகொண்ட அவர், அளவற்ற மகிழ்ச்சி அடைகிறார். அவர் அதை யாரிடமும் கூறாமல் மீண்டும் மறைத்து வைத்துவிட்டு, அந்தப் புதையலைச் சொந்தமாக்கிக் கொள்ள தமக்குள்ள அனைத்தையும் விற்று அந்த நிலத்தை வாங்குகிறார்.
விசுவாசம் என்னும் கொடை பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய ஒரு விலைமதிப்பற்ற சொத்து என்பதை இந்த உவமை விளக்குகிறது. பல நேரங்களில் விசுவாசம் தற்செயலாக, அதாவது குடும்பப் பாரம்பரியம் அல்லது கலாச்சாரத்தின் வழியாக நமக்குக் கிடைக்கிறது. இங்கு எழும் கேள்வி: இந்த விசுவாசப் புதையலைப் பாதுகாக்கவும் வளர்க்கவும், மற்ற எல்லாவற்றையும் தியாகம் செய்யுமளவுக்கு நான் அதற்கு மதிப்பளிக்கிறேனா?
2. விலையுயர்ந்த முத்து உவமை
"விண்ணரசு விலையுயர்ந்த முத்துகளைத் தேடிச்செல்லும் வணிகருக்கு ஒப்பானது..." (மத்தேயு
13:45-46).
இரண்டாவது உவமை, விலையுயர்ந்த முத்துகளைத் தேடி அலையும் ஒரு வணிகரைப் பற்றியது. அவர் சிறந்த ஆபரணங்களின் துல்லியமான மதிப்பை அறிந்த ஒரு நிபுணர். அவர் தனது தேடலின் முடிவில், ஈடு இணையற்ற ஒரு முத்தக் கண்டடைகிறார்; அதை வாங்குவதற்காகத் தமக்குள்ள எல்லாவற்றையும் விற்கத் துணிகிறார்.
தனது தேடல் இத்தோடு முடிவடைந்துவிட்டது என்பதையும், இது தனக்கு முழுமையான திருப்தியைத் தரும் என்பதையும் அவர் அறிவார். நித்திய வாழ்வும் கடவுளின் அருளும், உண்மையான அமைதியையும் புனிதத்தையும் விரும்பும் எவருக்கும் விலையற்றச் சொத்தாக மாறுகிறது என்பதை இது குறிக்கிறது.
3. வலை உவமை
"விண்ணரசு கடலில் வீசப்பட்டு எல்லா வகையான மீன்களையும் வாரிக்கொண்டுவரும் வலைக்கு ஒப்பானது..." (மத்தேயு
13:47-48).
இந்த மூன்றாவது உவமை, உலக முடிவையும் இறுதித் தீர்ப்பையும் நேரடியாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. காலத்தின் முடிவில், ஒரு நிரந்தரமான பிரிவினை நிகழும்: நேர்மையாளர்கள் விண்ணரசில் நிரந்தரமாக வாழச் சேர்க்கப்படுவார்கள், தீயவர்கள் வெளியேற்றப்படுவார்கள்.
தனிப்பட்ட சிந்தனைக்கு (Points
for Reflection)
விண்ணரசுக்குள் நுழைவதற்கான அடிப்படைத் தேவை என்னவென்றால், அந்தப் பொக்கிஷத்தின் மதிப்பை உணர்ந்து, அதைப் பாதுகாக்கத் தேவையான அனைத்து முயற்சிகளையும் எடுப்பதே ஆகும். மத்தேயு நற்செய்தியின்படி, இயேசுவின் பிரசன்னத்தின் உண்மையான பொருளைத் திறக்கச் செய்வது நமது செயல்வடிவமான விசுவாசமே (நம்பிக்கையே). இந்த இறைச் சிந்தனைகளை உள்வாங்கி நம்மையே நாம் கேட்டுக்கொள்வோம்:
- என் வாழ்வில் தற்போது நான் எதை மிகப்பெரிய பொக்கிஷமாகக் கருதுகிறேன்?
- கடவுள் நமக்குத் தரும் இறைவாழ்வின் விலையை நம்மால் ஒருபோதும் முழுமையாகக் கொடுத்துவிட முடியாது. ஆனால், அவர் தரும் புதிய வாழ்வுக்காக, நமது பழைய வாழ்வை மனமுவந்து விட்டுக்கொடுக்கும்போது, ஈடு இணையற்ற ஒரு பொக்கிஷத்தை நாம் பெறுகிறோம். அந்த விலையுயர்ந்த முத்திற்காக இந்த மாற்றத்தைச் செய்ய நான் உண்மையிலேயே தயாரா?
- ஆண்டவராகிய இயேசுவை என் வாழ்வின் மிக உயர்ந்த பொக்கிஷமாக நான் ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறேனா? அவரை முழுமையாகச் சொந்தமாக்கிக் கொள்ள எந்தத் தியாகத்தையும் செய்ய நான் ஆயத்தமாக இருக்கிறேனா? எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக என் இதயத்தை அவரிடம் மட்டுமே என்னால் அர்ப்பணிக்க முடியுமா?
- விண்ணரசுக்காகப் பயிற்சிபெற்ற மறைநூல் அறிஞரைப் போல (மத்தேயு
13:52), இறைவார்த்தையின் மீது முழுமையான நம்பிக்கை வைத்து, அதையே என் வாழ்வின் விலையுயர்ந்த முத்தாகப் போற்றிப் பாதுகாக்க நான் தயாரா?
விண்ணரசு என்னும் மாபெரும் பொக்கிஷத்தை நம் வாழ்வின் மையமாகக் கொள்ள, ஆண்டவர் தாமே நமக்கு அருள்புரிவாராக. ஆமென்.
