ஞாயிறு மறையுரை: முனைவர் அருள் தந்தை பேட்ரிக் மத்தியாஸ், ச.ச.
திருப்பலி வாசகங்கள்: சீராக் 27:30-28:7 | திருப்பாடல் 103 | உரோமை 14:7-9 | மத்தேயு 18:21-35 தியானத்திற்கான
முக்கிய வசனம்: "ஆண்டவரே, என் சகோ
தரர்
அல்லது சகோதரி எனக்கு
எதிராகப் பாவம் செய்தால்
நான் எத்தனை முறை
மன்னிக்க வேண்டும்? ஏழு முறை
மட்டுமா?" (மத் 18:21).
ஆண்டவரில் என் அன்பான சகோதர
சகோதரிகளே,
இன்று, பொதுக்காலத்தின் இருபத்து நான்காம் ஞாயிறு. இன்றைய இறைவார்த்தையானது நமது கிறிஸ்தவ வாழ்வில் மன்னிப்பு மற்றும் இரக்கத்தின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றி சிந்தித்துப் பார்க்க நம்மை அழைக்கிறது. கடவுள் நம்மைத் தாராளமாக மன்னித்துள்ளார், அதே மன்னிப்பை மற்றவர்களுக்கும் வழங்க அவர் நம்மை அழைக்கிறார்.
முதல் வாசகத்தில்,
கடவுளின் இரக்கத்தை அனுபவித்த ஒருவரின்
இதயத்தில் கோபத்திற்கும், மனக்கசப்பிற்கும், பழிவாங்கும் எண்ணத்திற்கும் இடமில்லை
என்பதை சீராக் நமக்கு
நினைவூட்டுகிறார். கடவுள் நம்மை
மன்னிப்பது போல நாமும்
மற்றவர்களை மன்னிக்க அழைக்கப்பட்டுள்ளோம். பதிலுரைப்பாடலில்,
இரக்கமும் பரிவும் உள்ள ஆண்டவரை
நாம் போற்றுகிறோம்; அவர்
நம் பாவங்களுக்கு ஏற்ப
நம்மை நடத்தாமல், நம்மை
மன்னித்து குணப்படுத்துகிறார். இரண்டாம் வாசகத்தில், நாம்
வாழ்ந்தாலும் இறந்தாலும் நாம் ஆண்டவருக்கே
உரியவர்கள் என்பதைப் புனித பவுல்
நமக்கு நினைவூட்டுகிறார். எனவே,
நமது முழு வாழ்க்கையும்
கிறிஸ்துவை மையமாகக் கொண்டு அவரது
அன்பின்படி வாழப்பட வேண்டும். நற்செய்தியில்,
மன்னிப்பை வரையறுக்கவோ அல்லது கணக்கிடவோ
முடியாது என்பதை இயேசு
நமக்குக் கற்பிக்கிறார். இரக்கமற்ற பணியாளனின் உவமையின்
மூலம், கடவுளின் எல்லையற்ற
இரக்கத்தைப் பெற்ற நாமும்
ஒருவரையொருவர் முழு இதயத்தோடு
மன்னிக்கத் தயாராக இருக்க
வேண்டும் என்பதை அவர்
நினைவூட்டுகிறார்.
இந்தத் திருப்பலிக்
கொண்டாட்டத்தை நாம் தொடங்கும்
வேளையில், கடவுளின் இரக்கத்திற்காக நமது
இதயங்களைத் திறப்போம். எல்லாவிதமான மனக்கசப்பு,
கோபம் மற்றும் மன்னிக்காத
மனப்பான்மை ஆகியவற்றை நம்மிடமிருந்து அகற்றி,
நாம் மன்னிக்கப்பட்டது போல
நாமும் மற்றவர்களை மன்னிக்கும்
அருளைத் தருமாறு ஆண்டவரிடம்
மன்றாடுவோம். நன்றியுள்ள மற்றும் தாழ்மையான
இதயங்களுடன், இந்த ஞாயிறு
திருப்பலியில் முழுமையாகப் பங்கேற்போம்.
முதல் வாசகம் - சீராக் 27:30-28:7
சீராக்கின் ஞான
நூலிலிருந்து வரும் முதல்
வாசகம், நம் அயலாரை
மன்னிக்கும் செயலை, கடவுளுடனான
நமது உறவோடு நேரடியாக
இணைக்கிறது. இது கோபம்
மற்றும் பழிவாங்குதல் குறித்த
கிறிஸ்துவின் போதனைகளைத் துல்லியமாக வெளிப்படுத்துகிறது:
உனக்கு அநீதி இழைத்தவரை
மன்னித்துவிடு; அப்போது நீ மன்றாடும்போது
உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்
(சீராக் 28:2). மேலும், நாம் ஒருவருக்கொருவர்
கோபத்தை மனதில் வளர்த்துக்கொண்டால்,
ஆண்டவரிடமிருந்து குணமடைதலை எதிர்பார்க்க முடியாது
என்றும் முதல் வாசகம்
கூறுகிறது. நாம் நம்
அயலாருக்கு இரக்கம் காட்டாவிட்டால், நம்
பாவங்களுக்கான மன்னிப்பை எப்படி எதிர்பார்க்க
முடியும்? (சீராக் 28:4). நாம் நம்
அயலார் மீது கோபப்படக்
கூடாது என்று கடவுளின்
கட்டளைகள் நமக்கு அறிவுறுத்துகின்றன.
கோபப்படுவது மனித இயல்புதான்.
ஆனால் கோபத்திலும்
நாம் பாவம் செய்யக்
கூடாது என்று புனித
பவுல் நமக்கு நினைவூட்டுகிறார்:
"நீங்கள் சினமுற்றாலும் பாவம் செய்யாதீர்கள்:
உங்கள் சினம் தணிவதற்கு
முன் கதிரவன் மறைய
வேண்டாம்" (எபே 4:26). மன்னிப்பு என்பது
கடவுளுடனான நமது உறவிற்கும்,
நமது சகோதர சகோதரிகளுடனான
நமது உறவிற்கும் மையமாக
அமைகிறது. இன்றைய நற்செய்தியின்
முடிவில் இயேசு நம்மை
எச்சரிக்கிறார்: "உங்களுள் ஒவ்வொருவரும் தம்
சகோதரர் சகோதரிகளை மனமார
மன்னிக்காவிட்டால் விண்ணகத்திலிருக்கும் என் தந்தையும்
உங்களை மன்னிக்க மாட்டார்"
(மத் 18:35). ஆண்டவர் கற்பித்த செபத்தைக்
கற்றுக் கொடுத்த பிறகு,
கடவுளால் நாம் மன்னிக்கப்பட
வேண்டும் என்றால், மற்றவர்களின் பாவங்களை
நாமும் மன்னிக்க வேண்டியதன்
அவசியத்தை இயேசு மீண்டும்
நினைவூட்டுகிறார்: "மற்றவர்கள் செய்யும் குற்றங்களை
நீங்கள் மன்னிப்பீர்களானால், விண்ணகத்
தந்தையும் உங்களை மன்னிப்பார்.
நீங்கள் மற்றவர்களை மன்னிக்காவிடில்
உங்கள் தந்தையும் உங்கள்
குற்றங்களை மன்னிக்க மாட்டார்" (மத்
6:14-15). ஆண்டவர் கற்பித்த செபத்திலும் கூட,
நாமும் நம் அயலாருக்கு
இரக்கம் காட்டுவது போல,
கடவுளும் நமக்கு இரக்கம்
காட்ட வேண்டும் என்று
கேட்கிறோம்: "எங்களுக்கு எதிராகக் குற்றம்
செய்தோரை நாங்கள் மன்னித்துள்ளதுபோல, எங்கள்
குற்றங்களை மன்னியும்" (மத் 6:12).
இரண்டாம் வாசகம் - உரோ 14:7-9
முதல்
வாசகத்திற்கு ஏற்ப அமைந்த
இரண்டாம் வாசகம், நாம் மற்றவர்களை
மன்னிக்க வேண்டுமானால், நாம் நமக்காக
மட்டும் வாழாமல் கிறிஸ்துவுக்காக
வாழ்கிறோம் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள
வேண்டும் என்று கற்பிக்கிறது:
"நம்மில் எவரும் தமக்கென
வாழ்வதில்லை; தமக்கென இறப்பதுமில்லை. நாம்
வாழ்ந்தாலும் ஆண்டவருக்கென்றே வாழ்கிறோம்; இறந்தாலும் ஆண்டவருக்கென்றே
இறக்கிறோம். எனவே வாழ்ந்தாலும்
இறந்தாலும் நாம் ஆண்டவருக்கே
உரியவர்கள்" (உரோ 14:7-8). நாம் வாழும்
திருச்சபை நமக்குச் சொந்தமானதல்ல, அது
கிறிஸ்துவுக்கே உரியது என்பதைப்
புனித பவுல் நமக்கு
நினைவூட்டுகிறார். எனவே, கிறிஸ்துவின்
மன்னிப்பிலும் அன்பிலும் அவரைப் பின்பற்ற
நாம் அழைக்கப்படுகிறோம்.
நற்செய்தி வாசகம்: மத் 18:21-35 - இரக்கமற்ற பணியாளனின் உவமை
நாம்
மன்னிக்கப்படுகிறோம், ஆனால் அதே
மன்னிப்பை மற்றவர்களுக்கு நாம் வழங்குவதில்லை.
'கடவுள் கொடுக்கிறார் மற்றும்
மன்னிக்கிறார். மனிதன் பெறுகிறான்
மற்றும் மறக்கிறான்'. இதுதான்
இன்றைய நற்செய்தியின் மையக்கருத்து.
மத்தேயு நற்செய்திக்கு மட்டுமே
உரித்தான 'இரக்கமற்ற பணியாளனின் உவமை'
இன்று நமக்குத் தரப்பட்டுள்ளது.
ஒரு பணியாளன் கெஞ்சிக்
கேட்டதால், அரசன் அவனது
மிகப்பெரிய கடனை மன்னித்தான்.
நினைத்துப்பார்க்க முடியாத அளவுக்குப் பெரிய
தொகை அவனுக்கு மன்னிக்கப்பட்டது.
இது தகுதியற்ற ஒருவனுக்கு
வழங்கப்பட்ட சிறப்பான சலுகையாகும். ஆனால்
அரசனிடமிருந்து தான் பெற்ற
மன்னிப்பை, அவன் அந்த
இடத்தை விட்டு வெளியேறியவுடனேயே
மறந்துவிட்டான். அவன் பெற்றான்;
மறந்தான். தனக்கு மிகச்
சிறிய தொகையைக் கடனாகக்
கொடுக்க வேண்டியிருந்த சக
பணியாளனை அவனால் மன்னிக்க
முடியவில்லை. கடவுளால் நாம் மன்னிக்கப்படுவதில்,
ஒருவருக்கொருவர் நாம் காட்ட
வேண்டிய பொறுப்பின் முக்கியத்துவத்தை
இயேசு வலியுறுத்தும் இறையாட்சியின்
உவமை இதுவாகும். நாம்
அனைவரும் கடவுளால் மன்னிக்கப்பட்டவர்கள், அன்பு
செய்யப்பட்டவர்கள். ஆனால் நம்
அயலார் மீதான நமது
கடமை அதன்பிறகுதான் தொடங்குகிறது.
ஊதாரி மைந்தனைப் போல
(லூக் 15:11-32) நாம் எவ்வளவு
தூரம் அன்பு செய்யப்படுகிறோம்,
மன்னிக்கப்படுகிறோம் என்பதை உணரும்போது,
நாமும் இயல்பாகவே நம்
அயலாரை மன்னிப்போம். பழைய
ஏற்பாட்டில், இஸ்ரயேல் மக்கள் தங்கள்
அயலாரைத் தங்களைப்போலவே அன்பு செய்ய
வேண்டும் என்று யாவே
இறைவன் அறிவுறுத்துவதைக் காண்கிறோம்
(லேவி 19:18; மாற் 12:31). மற்றவர்கள் தங்களுக்கு
என்ன செய்ய வேண்டும்
என்று விரும்புகிறார்களோ, அதையே
மற்றவர்களுக்கும் செய்ய வேண்டும்
என்பதே திருச்சட்டமும் இறைவாக்குகளும்
கூறும் கருத்தாகும் என்பதை
நினைவில் கொள்ள இயேசு
நமக்குக் கற்பித்தார் (மத் 7:12).
மலைப்பொழிவின்
போதனை
நம்
அயலார் மீதான கோபம்
குறித்து, மலைப்பொழிவில் இயேசு ஏற்கனவே
நம்மை எச்சரித்துள்ளார்: “'கொலை
செய்யாதே; கொலை செய்கிறவர்
எவரும் நீதிமன்றத் தீர்ப்புக்கு
உள்ளாவார்' என்று முற்காலத்தவர்க்கு
உரைக்கப்பட்டதை நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்கள். ஆனால் நான்
உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்: தம் சகோதரர்
சகோதரிகள்மேல் சினங்கொள்கிறவர் எவரும் நீதிமன்றத்
தீர்ப்புக்கு உள்ளாவார்; தம் சகோதரரையோ
சகோதரியையோ ‘முட்டாளே’ என்பார் எவரும்
தலைமைச் சங்கத் தீர்ப்புக்கு
உள்ளாவார்; ‘அறிவிலியே’ என்பார் எவரும்
எரிநரகத்திற்கு உள்ளாவார்" (மத் 5:21-22). ஆனால் இந்தப்
போதனைக்குப் பின் வருவது
மிகவும் முக்கியமானது. ஒருவர்
தன் சகோதரர் அல்லது
சகோதரியோடு ஒப்புரவான மனதுடன் இறைவனுக்குக்
காணிக்கை செலுத்தினால் மட்டுமே, அது
இறைவனால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்: "ஆகவே, நீங்கள்
பலிபீடத்தில் காணிக்கை செலுத்தச் செல்லும்போது
உங்கள் சகோதரர் சகோதரிகளுக்கு
உங்கள்மேல் ஏதோ மனத்தாங்கல்
இருப்பதாக அங்கே நினைவுற்றால்,
அங்கேயே பலிபீடத்தின் முன்
காணிக்கையை வைத்துவிட்டுப் போய் முதலில்
அவர்களோடு ஒப்புரவாகுங்கள்; பின்பு வந்து
காணிக்கையைச் செலுத்துங்கள்" (மத் 5:23-24).
ஏழு முறை மன்னித்தல்
தவறு
செய்யும் ஒரு சகோதரரையோ
அல்லது சகோதரியையோ ஏழு
முறை மன்னித்துவிட்டால் தான்
ஒரு நீதிமானாக ஆகிவிடலாம்
என்ற புத்திசாலித்தனமான எண்ணத்துடன்
பேதுரு இயேசுவிடம் வந்தார்.
ஆனால் பேதுரு தன்
வாழ்நாள் முழுவதும் மறக்க முடியாத
ஒரு பாடத்தை இயேசு
அவருக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார் (இந்தக்
கருத்தை, பின்னாள்களில் கிறிஸ்தவச் சீடர்களுக்கு
அவர் எழுதிய திருமுகங்களில்
நிச்சயமாகப் போதித்திருப்பார் என்று நான்
நம்புகிறேன்): இயேசு அவரிடம்,
"ஏழு முறை மட்டுமல்ல;
எழுபது தடவை ஏழு
முறை என நான் உனக்குச் சொல்கிறேன்" (மத்
18:22) என்றார். மன்னிப்பு என்பது கணக்கிடப்பட
வேண்டிய ஒரு பொருள்
அல்ல; அது எப்போதும்
மன்னிக்கத் தயாராக இருக்க
வேண்டிய மனப்பாங்கு என்பதை
மட்டுமே இது நமக்குச்
சொல்கிறது. ஒரு கிறிஸ்தவ
சகோதரர் அல்லது சகோதரிக்குத்
திரும்பத் திரும்ப, தினசரி மன்னிப்பு
தேவைப்படுகிறது. அடுத்து வரும் உவமையில்,
அரசன் ஒரே ஒரு முறை மட்டுமே
மன்னித்தான் என்பதை நாம்
கவனிக்க வேண்டும்; எழுபது
முறை ஏழு தடவை
அல்ல. மத்தேயு 18:21-22 வசனங்கள்
திரும்பத் திரும்ப மன்னிக்க வேண்டியதற்கான
மறக்க முடியாத அழைப்பாகும்.
மத்தேயு 18:23-35 இல் உள்ள
இரக்கமற்ற பணியாளனின் உவமை, மன்னிக்கத்
தவறுவது என்பது விண்ணகத்
தந்தையைப் போலச் செயல்படத்
தவறுவதாகும் என்பதை கிறிஸ்துவின்
சீடர்கள் அனைவருக்கும் நினைவூட்டுகிறது: "ஆகவே,
உங்கள் விண்ணகத் தந்தை
நிறைவுள்ளவராய் இருப்பது போல நீங்களும்
நிறைவுள்ளவர்களாய் இருங்கள்" (மத் 5:48). தந்தையாகிய கடவுளின்
மன்னிக்கும் குணத்தைப் பின்பற்றும் மக்களாக
மாறுவதற்கு இந்த உவமையின்
மூலம் நாம் அழைக்கப்படுகிறோம்.
தனிப்பட்ட சிந்தனைக்கான குறிப்புகள்:
·
நான்
மக்களை மன்னிப்பதில் எல்லைகளை
வகுக்கிறேனா?
·
மற்றவர்கள்
மீதான மனக்கசப்பையும் வெறுப்பையும்
நீண்ட காலமாக என்
இதயத்தில் சுமக்கிறேனா?
·
ஆண்டவர்
எனக்குத் தனிப்பட்ட முறையில் அளித்த
மன்னிப்பின் கொடையை நான்
என் வாழ்வில் பிரதிபலிக்கிறேனா?
·
மற்றவர்களை
மன்னிப்பதற்கு ஆண்டவரின் உதவியை நான்
நாடுகிறேனா?
