11 அக்டோபர் 2026 – பொதுக்காலம் 28ஆம் ஞாயிறு (ஆண்டு A)
திருப்பலி வாசகங்கள்: எசாயா 25:6-10;
திருப்பாடல் 23; பிலிப்பியர் 4:12-14,
19-20; மத்தேயு 22:1-14.
தியானத்திற்கான இறைவார்த்தை: “விண்ணரசு, தம் மகனுக்குத் திருமண விருந்து அளித்த அரசர் ஒருவருக்கு ஒப்பாகும்” (மத்தேயு 22:2).
ஆண்டவரில் என் அன்பிற்குரிய சகோதர சகோதரிகளே,
இன்றைய பொதுக்காலம் 28ஆம் ஞாயிற்றுக்கிழமையின் இறைவார்த்தை, இயேசு தமது உவமைகள் வழியாக அடிக்கடி எடுத்துரைத்த விண்ணரசைப் பற்றிய சிந்தனைக்கு நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது. இன்றைய நற்செய்தியில், தம் மகனுக்குத் திருமண விருந்து ஏற்பாடு செய்த ஓர் அரசரைப் பற்றிய உவமையை இயேசு எடுத்துரைக்கிறார். இந்த உவமையின் வழியாக, இறைவன் தமது விண்ணரசில் பங்குபெற அனைவரையும் அன்போடு அழைக்கிறார் என்பதையும், அந்த அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்வோர் அதற்கேற்ற மனமாற்றத்துடனும் வாழ்வுடனும் இருக்க வேண்டும் என்பதையும் அவர் நமக்குக் கற்பிக்கிறார்.
இன்றைய முதல் வாசகத்தில், இறைவாக்கினர் எசாயா, அனைத்து மக்களுக்காகவும் ஆண்டவர் ஏற்பாடு செய்யும் மாபெரும் விருந்தைப் பற்றிய இறைவாக்கை அறிவிக்கிறார்:
“படைகளின் ஆண்டவர் இந்த மலையில் எல்லா மக்களுக்கும் கொழுமையான விருந்தை ஏற்பாடு செய்வார்; சுவைமிகு உணவையும் தெளிந்த திராட்சை இரசத்தையும் அளிப்பார்” (எசாயா 25:6).
பழைய ஏற்பாட்டில், விருந்து என்பது உணவைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் நிகழ்வாக மட்டுமல்லாமல், இறைவனோடும் ஒருவர் மற்றவரோடும் உறவுகொள்ளும் அடையாளமாகவும் விளங்கியது. “என் எதிரிகளின் கண்முன்னே எனக்கு விருந்தளிக்கின்றீர்” என்று திருப்பாடல் 23:5 கூறுகிறது. மேலும், பாலைநிலப் பயணத்தின்போது இஸ்ரயேல் மக்களுக்குக் கடவுள் மன்னாவையும் காடைகளையும் உணவாக அளித்ததையும், பாறையிலிருந்து தண்ணீர் தந்ததையும் நாம் விவிலியத்தில் வாசிக்கிறோம் (விடுதலைப் பயணம் 16–17; எண்ணிக்கை
11:31-34).
இவ்வாறு, இறைவன் தமது மக்களைப் பேணிப் பாதுகாத்து, அவர்களோடு உறவுகொள்ள விரும்பும் அன்புள்ள தந்தையாக விளங்குகிறார். இன்று நமக்குத் தரப்படும் இறைவார்த்தையும், இறைவனின் அன்பையும் அழைப்பையும் ஏற்று, அவரோடு ஆழமான உறவில் வாழ நம்மை அழைக்கிறது.
1. முதல் வாசகம்: எசாயா 25:6-10
அனைத்து மக்களுக்குமான இறைவனின் விருந்து
இறைவாக்கினர் எசாயா, ஆண்டவர் தமது திருமலையில் எல்லா மக்களுக்காகவும் ஏற்பாடு செய்யும் மாபெரும் விருந்தைப் பற்றிய ஓர் அழகிய காட்சியை நம் கண்முன் கொண்டுவருகிறார். இது இறைவன் தமது மக்களுக்கு அளிக்கவிருக்கும் நிறைவான மீட்பையும், புதுவாழ்வையும், மகிழ்ச்சியையும் குறிக்கிறது.
இந்த விருந்தின் சிறப்பு என்ன? ஆண்டவர் சாவை என்றென்றும் ஒழிப்பார்; எல்லா முகங்களிலிருந்தும் கண்ணீரைத் துடைப்பார்; தமது மக்களுக்கு ஏற்பட்ட இழிவை அகற்றுவார். துன்பமும் கண்ணீரும் சாவும் நிறைந்த இவ்வுலகில், இறைவன் தமது மக்களுக்கு அளிக்கப்போகும் நிறைவான வாழ்வை இந்த இறைவாக்கு எடுத்துரைக்கிறது.
இறைவன் அளிக்கும் விருந்து என்பது உணவு மட்டுமல்ல; அது அவரது உடனிருப்பு, அவரது மீட்பு, அவரது அமைதி, அவரது அன்பு ஆகியவற்றின் அடையாளமாகும்.
இன்றைய உலகில் வறுமை, பசி, போர், நோய், உறவுச் சிக்கல்கள், தனிமை போன்ற பல துன்பங்களை மக்கள் எதிர்கொள்கின்றனர். இத்தகைய சூழலில், இறைவன் நம்மைக் கைவிடுவதில்லை என்பதை இந்த வாசகம் நினைவூட்டுகிறது. ஒருநாள் அவர் நமது கண்ணீரைத் துடைத்து, தமது மகிழ்ச்சியில் நம்மைப் பங்குபெறச் செய்வார் என்ற நம்பிக்கையை நாம் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
2. இரண்டாம் வாசகம்: பிலிப்பியர் 4:12-14,
19-20
கிறிஸ்துவில் நிறைவு காணும் வாழ்வு
திருத்தூதர் பவுல், வறுமையிலும் வளமையிலும், நிறைவிலும் குறைவிலும் வாழத் தாம் கற்றுக்கொண்ட அனுபவத்தைப் பிலிப்பியருக்கு எடுத்துரைக்கிறார். தமக்குக் கிடைக்கும் அனைத்துச் சூழ்நிலைகளிலும் மனநிறைவுடன் வாழ்வதற்கான வலிமையை அவர் கிறிஸ்துவிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்கிறார்.
“எனக்கு வலுவூட்டுகிறவரின் துணைகொண்டு எதையும் செய்ய எனக்கு ஆற்றல் உண்டு” (பிலிப்பியர் 4:13) என்று அவர் உறுதியுடன் கூறுகிறார்.
பவுலின் இந்த வார்த்தைகள், நமது முயற்சிகள் அனைத்தும் எளிதில் வெற்றிபெறும் என்பதைக் குறிக்கவில்லை. மாறாக, எத்தகைய சூழ்நிலையிலும் கிறிஸ்துவின் அருளால் நிலைத்திருந்து, நம்பிக்கையுடன் வாழ முடியும் என்பதையே உணர்த்துகின்றன.
பவுலின் துன்பங்களில் அவருக்கு ஆதரவாக இருந்த பிலிப்பியர் திருச்சபையினரின் தாராள மனப்பான்மையையும் அவர் பாராட்டுகிறார். தொடர்ந்து, “என் கடவுள் தம் மாட்சிமைமிக்க செல்வத்திற்கேற்ப, கிறிஸ்து இயேசுவின் வழியாக உங்கள் தேவைகள் அனைத்தையும் நிறைவுசெய்வார்” (பிலிப்பியர் 4:19) என்று உறுதியளிக்கிறார்.
எனவே, நமது வாழ்வில் வளமை வரும்போது இறைவனை மறந்துவிடாமலும், துன்பங்கள் வரும்போது அவர்மீது கொண்டுள்ள நம்பிக்கையை இழந்துவிடாமலும் வாழக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இறைவனின் அருளில் நம்பிக்கை வைத்து, பிறரது தேவைகளிலும் அக்கறை செலுத்துவதே உண்மையான கிறிஸ்தவ வாழ்வாகும்.
3. நற்செய்தி: மத்தேயு 22:1-14
அ. இறைவனுக்கும் மனிதருக்கும் இடையிலான உறவின் அடையாளமாக விருந்து
என் அன்பிற்குரியவர்களே! விவிலியத்தில் விருந்து என்பது இறைவனுக்கும் மனிதருக்கும் இடையிலான உறவின் முக்கியமான அடையாளமாக விளங்குகிறது. பாலைநிலத்தில் இஸ்ரயேல் மக்களுக்கு மன்னாவை அளித்த நிகழ்வு, கடவுள் தமது மக்களைப் பேணிப் பாதுகாப்பதை எடுத்துரைக்கிறது. சீனாய் மலையில், மோசேயும் ஆரோனும் மற்றும் இஸ்ரயேலின் மூப்பர்களும் கடவுளின் முன்னிலையில் உணவருந்திய நிகழ்வையும் நாம் காண்கிறோம் (விடுதலைப் பயணம்
24:9-11).
அதேபோல், ஆபிரகாம் தம்மைச் சந்திக்க வந்த விருந்தினர்களுக்கு உணவு அளித்த நிகழ்வு (தொடக்க நூல்
18:1-15), இறைவனின் விருந்தோம்பலையும் மனிதரின் விருந்தோம்பலையும் நினைவூட்டுகிறது.
இயேசு ஐயாயிரம் பேருக்கும் நான்காயிரம் பேருக்கும் உணவளித்த நிகழ்வுகளிலும், அவர் மக்களின் பசியைப் போக்கும் இரக்கமுள்ள ஆண்டவராக வெளிப்படுகிறார் (மத்தேயு
14:13-21; 15:32-39).
இந்த நிகழ்வுகள் அனைத்தும், இறைவன் மனிதரைத் தம்மோடு உறவுகொள்ள அழைப்பதையும், அவர்களின் தேவைகளை நிறைவுசெய்ய முன்வருவதையும் எடுத்துரைக்கின்றன.
இன்றைய நற்செய்தியில் இயேசு திருமண விருந்தின் உவமையை எடுத்துரைக்கிறார். இவ்விருந்து, இறைவன் தமது மக்களுக்காக ஏற்பாடு செய்துள்ள விண்ணரசின் விருந்தை நினைவூட்டுகிறது. இறைவனோடு நிறைவான உறவிலும் மகிழ்ச்சியிலும் வாழ்வதற்கான அழைப்பாக இது அமைகிறது.
ஆ. அரசரின் அழைப்பு: நாம் எவ்வாறு பதிலளிக்கிறோம்?
இன்றைய நற்செய்தியில், ஓர் அரசர் தம் மகனுக்குத் திருமண விருந்து ஏற்பாடு செய்கிறார். முதலில் அழைக்கப்பட்டவர்கள் விருந்துக்கு வர மறுக்கின்றனர். சிலர் தங்கள் வேலைகளைக் காரணம் காட்டுகின்றனர். வேறு சிலர் அரசரின் பணியாளர்களைப் பிடித்து அவமதித்துக் கொலை செய்கின்றனர்.
இந்த உவமையின் பின்னணியில், இறைவன் தமது மக்களைத் தம்மிடம் அழைப்பதற்காக வரலாறு முழுவதும் இறைவாக்கினர்களை அனுப்பியதையும், அவர்களில் பலர் நிராகரிக்கப்பட்டதையும் நாம் காண்கிறோம். இறுதியாக, தமது மகன் இயேசு கிறிஸ்துவின் வழியாக இறைவன் தமது மீட்புத் திட்டத்தை நிறைவேற்றுகிறார். ஆனால், சிலர் இயேசுவையும் அவரது செய்தியையும் ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கின்றனர்.
இறைவனின் அழைப்பை நிராகரித்தவர்களுக்குப் பதிலாக, அரசர் தெருக்களுக்குச் சென்று நல்லோர், தீயோர் என வேறுபாடின்றி அனைவரையும் விருந்துக்கு அழைக்குமாறு பணியாளர்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறார்.
இது இறைவனின் பரந்த அன்பையும், அனைவரையும் மீட்புக்கு அழைக்கும் அவரது விருப்பத்தையும் எடுத்துரைக்கிறது. இயேசு ஏழைகள், நோயாளிகள், பாவிகள், வரிதண்டுவோர், சமூகத்தால் ஒதுக்கப்பட்டவர்கள் ஆகியோருடன் நெருங்கிப் பழகினார். அவர்களை இறைவனின் அன்பிலிருந்து விலக்கிவிடாமல், மனமாற்றத்திற்கும் புதுவாழ்விற்கும் அழைத்தார்.
இந்த உவமை நம்மையும் சிந்திக்கத் தூண்டுகிறது. நாமும் பல நேரங்களில் இறைவனின் அழைப்புக்கு பல்வேறு காரணங்களைக் கூறி விலகிவிடுகிறோமா? திருப்பலியில் பங்கேற்பதற்கும், இறைவார்த்தையை வாசிப்பதற்கும், ஏழைகளுக்கு உதவுவதற்கும், பிறருடன் ஒப்புரவாவதற்கும் நேரமில்லை என்று கூறுகிறோமா? ஆனால், நமக்கு விருப்பமான பிற காரியங்களுக்காக நேரத்தை ஒதுக்கத் தயங்குவதில்லையே!
இறைவன் நமக்கு அளிக்கும் அழைப்பை நாம் எவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்கிறோம் என்பதே இங்கு முக்கியமான கேள்வியாகும்.
“பலர் அழைக்கப்படுகிறார்கள்; சிலரே தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறார்கள்” (மத்தேயு 22:14) என்று இயேசு கூறுகிறார். இதன் பொருள், இறைவன் சிலரை மட்டுமே மீட்புக்கு அழைக்கிறார் என்பதல்ல. இறைவனின் அழைப்பைப் பெற்ற நாம், அதற்கேற்ற வகையில் வாழ்ந்து, அவரது அருளை நமது வாழ்வில் கனிகொடுக்கச் செய்ய வேண்டும் என்பதே இதன் மையச் செய்தியாகும்.
இ. திருமண ஆடை: மனமாற்றத்திற்கும் நீதியான வாழ்விற்குமான அடையாளம்
அன்பிற்குரிய சகோதர சகோதரிகளே! அரசர் அனைவரையும் விருந்துக்கு அழைத்த பின்னர், விருந்தினர்களைப் பார்வையிட வருகிறார். அப்போது திருமண ஆடை அணியாத ஒருவரைக் காண்கிறார். அந்த மனிதர் அரசரின் கேள்விக்குப் பதில் சொல்ல முடியாமல் அமைதியாக நிற்கிறார். அரசர் அவரை வெளியேற்றுமாறு கட்டளையிடுகிறார்.
இந்த நிகழ்வு நமக்கு ஒரு முக்கியமான ஆன்மிக உண்மையை உணர்த்துகிறது. இறைவனின் அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்வது மட்டும் போதாது; அந்த அழைப்புக்கேற்ற வாழ்க்கையையும் நாம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.
திருமண ஆடை என்பது இங்கு மனமாற்றம், நீதியான வாழ்வு, அன்பு, இரக்கம், மன்னிப்பு, தூய்மை ஆகிய கிறிஸ்தவப் பண்புகளின் அடையாளமாகப் புரிந்துகொள்ளப்படலாம். இறைவனின் விருந்தில் பங்கேற்க விரும்புகிறவர், தமது பழைய பாவ வாழ்க்கையை விட்டுவிட்டு, இறைவனின் அருளால் புதுப்பிக்கப்பட்ட வாழ்வை அணிந்துகொள்ள வேண்டும்.
இயேசு பாவிகளுடனும் வரிதண்டுவோருடனும் உணவருந்தியபோது, அவர்களுடைய பாவங்களை அங்கீகரிக்கவில்லை. மாறாக, அவர்களை மனமாற்றத்திற்கும் புதுவாழ்விற்கும் அழைத்தார். இயேசுவைச் சந்தித்த சக்கேயு தனது வாழ்வில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தினார் (லூக்கா
19:1-10). அதுபோலவே, கிறிஸ்துவை உண்மையாகச் சந்திக்கிற நமது வாழ்விலும் மாற்றம் ஏற்பட வேண்டும்.
இங்கு நம்மை நாமே கேட்டுக்கொள்வோம்: நாம் திருப்பலியில் பங்கேற்கிறோம்; இறைவார்த்தையைக் கேட்கிறோம்; நற்கருணை ஆண்டவரைப் பெறுகிறோம். ஆனால், நமது வாழ்வில் உண்மையான மனமாற்றம் நிகழ்கிறதா? பிறரை மன்னிக்கிறோமா? ஏழைகளுக்கும் தேவையில் இருப்பவர்களுக்கும் உதவுகிறோமா? குடும்பத்திலும் பணியிடத்திலும் நேர்மையுடனும் அன்புடனும் நடக்கிறோமா?
திருப்பலியில் பங்கேற்பது வெறும் கடமையை நிறைவேற்றுவதற்கான நிகழ்வு மட்டுமல்ல. அது கிறிஸ்துவோடு ஒன்றிணைந்து, அவரைப் போல வாழ நம்மை அழைக்கும் அருளின் விருந்தாகும். குறிப்பாக, ஒப்புரவு அருட்சாதனத்தின் வழியாக இறைவனின் இரக்கத்தைப் பெற்று, நற்கருணையில் கிறிஸ்துவோடு ஒன்றிணையும் நாம், அன்பிலும் நீதியிலும் வளர வேண்டும்.
எனவே, நமது திருமண ஆடையைப் பற்றிச் சிந்திப்போம். நமது உள்ளத்தில் பொறாமை, கோபம், வெறுப்பு, தற்பெருமை, சுயநலம் போன்றவை இருக்கின்றனவா? பிறரைப் புண்படுத்தும் பழக்கங்கள் நம்மிடம் உள்ளனவா? அவற்றைக் களைந்து, கிறிஸ்துவின் அன்பையும் இரக்கத்தையும் அணிந்துகொள்வோம். மனமாற்றத்திற்காக நாளை என்று காத்திருக்காமல், இன்றே தொடங்குவோம்.
ஈ. கிறிஸ்தவ சீடத்துவம்: பழைய வாழ்வைக் களைந்து புதுவாழ்வை அணிதல்
கிறிஸ்துவின் சீடராக இருப்பது என்பது அவருடைய பெயரைச் சொல்லிக்கொள்வதோ, ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் மட்டும் திருப்பலியில் பங்கேற்பதோ அல்ல. அவருடைய வார்த்தையை ஏற்று, அவரது வழியில் நடந்து, நமது வாழ்வை அவருக்கு உகந்ததாக மாற்றிக்கொள்வதே உண்மையான சீடத்துவமாகும்.
இறைவன் நம்மை மனமாற்றத்திற்கு அழைக்கிறார். நமது பாவங்களிலிருந்து விலகவும், தீய பழக்கங்களை விட்டொழிக்கவும், அன்பிலும் நீதியிலும் வளரவும் எண்ணற்ற வாய்ப்புகளை அவர் நமக்கு அளிக்கிறார்.
ஆனால், இறைவனோடு வாழ விரும்புகிற நாம், நமது பழைய வாழ்வைக் களைந்து புதிய வாழ்வை அணிந்துகொள்ள வேண்டும். கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவதாகக் கூறிக்கொண்டு, தொடர்ந்து பாவத்தில் வாழ்வதையும், திருச்சபையின் வாழ்விலிருந்து விலகியிருப்பதையும், இறைவார்த்தையைப் புறக்கணிப்பதையும், பிறருடைய துன்பங்களைக் கண்டும் காணாதிருப்பதையும் நியாயப்படுத்த முடியாது.
திருத்தூதர் பவுல் எபேசியருக்கு எழுதிய திருமுகத்தில், “புதிய மனித இயல்பை அணிந்துகொள்ளுங்கள்” என்று அறிவுறுத்துகிறார் (எபேசியர் 4:24). அதாவது, இறைவனின் விருப்பத்திற்கேற்ப நீதியிலும் உண்மையான தூய்மையிலும் வாழ நாம் அழைக்கப்படுகிறோம்.
எனவே, கிறிஸ்துவின் சீடர்களாகிய நாம், நமது வாழ்வில் காணப்படும் தீய பழக்கங்களைக் களைந்து, அன்பு, பொறுமை, தாழ்ச்சி, இரக்கம், மன்னிப்பு, நேர்மை, பிறருக்குச் சேவை செய்தல் போன்ற நற்பண்புகளை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.
உ. இறைப்பற்றில் வளர்வோம்
திருத்தூதர் பவுல் திமொத்தேயுவுக்கு வழங்கும் அறிவுரை நமக்கும் பொருந்துகிறது:
“இறைப்பற்றில் வளர்வதற்குப் பயிற்சி செய். உடற்பயிற்சி சிறிதளவே பயன்தரும்; இறைப்பற்றோ எல்லா வகையிலும் பயன்தரும். ஏனெனில், அது இவ்வுலக வாழ்வுக்கும் வரவிருக்கும் வாழ்வுக்கும் வாக்களிக்கப்பட்டுள்ளது” (1 திமொத்தேயு 4:7-8).
உடல் நலத்தைப் பேணுவதற்கு நாம் பயிற்சி மேற்கொள்வதுபோல, நமது ஆன்மிக வாழ்விலும் வளர்ச்சியடையத் தொடர்ந்து முயற்சி செய்ய வேண்டும். தினமும் இறைவார்த்தையை வாசிப்பது, அமைதியாக இறைவேண்டல் செய்வது, திருப்பலியில் பக்தியுடன் பங்கேற்பது, நற்கருணை ஆண்டவரோடு ஒன்றித்திருப்பது, பிறருக்குச் சேவை செய்வது ஆகியவை நம்மை இறைப்பற்றில் வளர்க்கின்றன.
இறைவனின் அருளால் மட்டுமே நமது வாழ்வில் உண்மையான மாற்றத்தை ஏற்படுத்த முடியும். எனவே, நம்மைத் தூய்மைப்படுத்தவும், கிறிஸ்துவின் மனநிலையை நம்மில் உருவாக்கவும் தூய ஆவியாரிடம் மன்றாடுவோம்.
“ஆண்டவரின் மகிழ்ச்சியே உங்களுடைய வலிமை” (நெகேமியா 8:10) என்ற இறைவார்த்தையை நினைவில் கொள்வோம். இறைவனோடு வாழ்வதில் மகிழ்ச்சி காண்போம்; அவரது அழைப்பைச் சுமையாக அல்ல, அருளின் கொடையாக ஏற்றுக்கொள்வோம்.
ஊ. இன்றைய கிறிஸ்தவர்களுக்கான சவால்
அன்பிற்குரியவர்களே!
இன்றைய உலகில் நற்செய்தியை அறிவிப்பது நம் அனைவருக்கும் வழங்கப்பட்டுள்ள ஓர் அழைப்பாகும். குடும்பத்திலும், பணியிடத்திலும், சமூகத்திலும், நமது அன்றாட உறவுகளிலும் கிறிஸ்துவின் அன்பை வெளிப்படுத்த வேண்டும்.
இறைவார்த்தையை அறிவிப்பவர்களும், திருச்சபையின் நற்செய்திப் பணியில் ஈடுபடுபவர்களும் சில நேரங்களில் எதிர்ப்பையும் அவமதிப்பையும் துன்புறுத்தலையும் சந்திக்க நேரிடலாம். இருப்பினும், அரசரின் பணியாளர்களைப் போல நாம் மனம் தளராமல், நற்செய்தியைத் தொடர்ந்து அறிவிக்க வேண்டும்.
நமது ஆலயங்களுக்குள் மட்டுமே நற்செய்திப் பணியைச் சுருக்கிவிடக் கூடாது. நமது சுற்றுப்புறங்களில் பசியால் வாடுவோர், தனிமையில் தவிப்போர், சமூகத்தால் ஒதுக்கப்பட்டோர், நம்பிக்கையிழந்தோர், அன்புக்காக ஏங்குவோர் பலர் இருக்கின்றனர். அவர்களைத் தேடிச் சென்று, கிறிஸ்துவின் அன்பையும் நம்பிக்கையையும் நமது செயல்கள் வழியாக எடுத்துரைக்க வேண்டும்.
நற்செய்தியை அறிவிப்பது வார்த்தைகளால் மட்டுமல்ல; நமது வாழ்வின் சாட்சியத்தாலும் நிகழ வேண்டும். நாம் பிறரை மதிக்கும்போது, மன்னிக்கும்போது, ஏழைகளுக்கு உதவும்போது, அநீதிக்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்கும்போது, இறைவனின் அன்பை உலகிற்கு வெளிப்படுத்துகிறோம்.
இத்தகைய பணியில் நாம் ஒருபோதும் தனியாக இல்லை. “எனக்கு வலுவூட்டுகிறவரின் துணைகொண்டு எதையும் செய்ய எனக்கு ஆற்றல் உண்டு” (பிலிப்பியர் 4:13) என்ற பவுலின் நம்பிக்கை நம்மையும் உற்சாகப்படுத்தட்டும்.
இறைவன் நமது தேவைகளை நிறைவு செய்து, நம்மைத் தமது அருளால் தாங்கி நடத்துவார் என்ற நம்பிக்கையோடு, அவரது விண்ணரசின் மகிழ்ச்சியில் பங்குபெறவும், அந்த மகிழ்ச்சியைப் பிறரோடு பகிர்ந்துகொள்ளவும் முன்வருவோம்.
4. தனிப்பட்ட சிந்தனைக்கான கேள்விகள்
- இறைவனின் விருந்தில் மகிழ்ச்சியுடன் பங்கேற்க நான் தயாராக இருக்கிறேனா? இறைவனின் மகிழ்ச்சியை ஏற்றுக்கொண்டு, அவரோடு வாழ நான் விரும்புகிறேனா?
- நான் இறைவார்த்தையை அறிவிக்கிறேனா? எனது வார்த்தைகளாலும் செயல்களாலும் கிறிஸ்துவின் அன்பையும் நற்செய்தியையும் பிறருக்கு எடுத்துரைக்கிறேனா?
- தினமும் அல்லது ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் திருப்பலியில் பங்கேற்கும்போது, அதை ஆண்டவரின் விருந்தாக உணர்கிறேனா? இறைவார்த்தையையும் நற்கருணை ஆண்டவரையும் பக்தியுடன் ஏற்றுக்கொண்டு, அதற்கேற்ப என் வாழ்வை மாற்றிக்கொள்கிறேனா?
- என்னிடம் இன்னும் மாற்றப்பட வேண்டிய கிறிஸ்தவத்திற்கு முரணான பழக்கங்கள் யாவை? அவற்றைக் கைவிட்டு, இறைவனுக்கு உகந்த வாழ்வை இன்று முதல் தொடங்க நான் தயாராக இருக்கிறேனா?
நிறைவுச் சிந்தனை
என் அன்பிற்குரிய சகோதர சகோதரிகளே! இன்றைய இறைவார்த்தை இரண்டு முக்கியமான உண்மைகளை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. முதலாவது, இறைவன் தமது விண்ணரசின் விருந்துக்கு நம் அனைவரையும் அன்போடு அழைக்கிறார். இரண்டாவது, அந்த அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்வோர் மனமாற்றத்துடனும் அன்புடனும் நீதியான வாழ்வுடனும் பதிலளிக்க வேண்டும்.
இறைவனின் அழைப்பை அலட்சியப்படுத்தாமல், உலகக் கவலைகளைக் காரணம் காட்டி அவரிடமிருந்து விலகாமல் இருப்போம். திருமண விருந்தில் பங்கேற்ற அந்த விருந்தினரைப் போல, வெளிப்புறமாக மட்டும் இறைவனோடு இருப்பவர்களாக அல்லாமல், உள்ளத்திலும் வாழ்விலும் அவரோடு ஒன்றித்திருப்பவர்களாக மாறுவோம்.
நமது பழைய பாவ வாழ்க்கையைக் களைந்து, கிறிஸ்துவின் அன்பு, இரக்கம், மன்னிப்பு, நீதி ஆகிய நற்பண்புகளை அணிந்துகொள்வோம். இறைவன் நமக்கு அளிக்கும் அழைப்பை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொண்டு, அவரது விருந்தில் பங்கேற்பதோடு மட்டுமல்லாமல், அந்த மகிழ்ச்சியை நமது குடும்பங்களிலும் சமூகத்திலும் பரப்புவோம்.
இறைவனின் அழைப்பை ஏற்று, மனமாற்றத்தின் திருமண ஆடையை அணிந்து, விண்ணரசின் மகிழ்ச்சியில் பங்குபெறும் மக்களாக நாம் அனைவரும் வாழ ஆண்டவர் நமக்கு அருள்புரிவாராக. ஆமென்.
