Penniless Preacher - 25 அக்டோபர் 2026 - பொதுக்காலத்தின் 30-ஆம் ஞாயிறு (ஆண்டு - அ) -முனைவர் அருள் தந்தை பேட்ரிக் மத்தியாஸ், ச.ச

 

2026 அக்டோபர் 25 ஞாயிறு - பொதுக்காலத்தின் 30-ஆம் ஞாயிறு (ஆண்டு - அ)

ஞாயிறு மறையுரை: முனைவர் அருள் தந்தை பேட்ரிக் மத்தியாஸ், ச.ச.

திருப்பலி வாசகங்கள்: விடுதலைப் பயணம் 22:20-26 | திருப்பாடல் 18 | 1 தெசலோனிக்கர் 1:5-10 | மத்தேயு 22:34-40

சிந்தனைக்குரிய இறைவசனம்: "போதகரே, திருச்சட்டத்துல் தலைசிறந்த கட்டளை எது?" (மத்தேயு 22:36).

ஆண்டவரில் எனக்குப் பிரியமான சகோதர சகோதரிகளே,

கடந்த சில ஞாயிறுகளின் நற்செய்தி வாசகங்களில், பல்வேறு குழுக்களும் தனிநபர்களும் இயேசுவை தொடர்ந்து விசாரிப்பதையும், சோதிப்பதையும் நாம் காண்கிறோம். அவர்கள் அவருடைய எண்ணங்களை அறியவும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவர் மீது குற்றம் சுமத்துவதற்காக, அவரிடம் ஏதாவது ஒரு மத அல்லது அரசியல் ரீதியான குறையைக் கண்டுபிடிக்கவும் முயற்சி செய்கிறார்கள். இந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை திருவழிபாட்டில், திருச்சட்ட அறிஞர் ஒருவர் இயேசுவைக் கேள்வி கேட்கும் மத்தேயு நற்செய்தியின் மற்றொரு பகுதியை நாம் சந்திக்கிறோம். மத்தேயு நற்செய்தி 22-ஆம் அதிகாரம் முழுவதும், வரி செலுத்துதல், உயிர்த்தெழுதல், தலைசிறந்த கட்டளை போன்ற பல்வேறு தலைப்புகளில் பரிசேயர்கள் எழுப்பும் கேள்விகளால் நிரம்பியுள்ளது. தாவீதின் மகன் யார் என்ற கேள்வியை இயேசுவே பரிசேயர்களிடம் கேட்பதோடு இந்த அதிகாரம் நிறைவடைகிறது. அதனைத் தொடரும் அடுத்த அதிகாரத்தில், பரிசேயர்களின் வெளிவேடத்தை இயேசு மிகக் கடுமையான வார்த்தைகளில் கண்டிக்கிறார்.

முதல் வாசகம் - விடுதலைப் பயணம் 22:20-26

தெய்வீக நீதியிலும் பரிவிலும் கட்டமைக்கப்பட்ட ஒரு சமூகத்திற்கான தெளிவான வரைபடத்தை விடுதலைப் பயண நூல் கோடிட்டுக் காட்டுகிறது. இந்தப் பகுதியில் உள்ள அறிவுறுத்தல்களை நான்கு அடிப்படைத் தூண்களாகப் பிரிக்கலாம்:

1.     கடவுள் மீதான முழுமையான பற்றுறுதி (வச. 20): போலித் தெய்வ வழிபாட்டிற்கு எதிரான கடுமையான தடை; ஆண்டவர் ஒருவருக்கே மட்டுமே முழுமையான ஆராதனையும் விசுவாசமும் செலுத்தப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கை.

2.     அந்நியர் மீதான பரிவு (வச. 21): எகிப்து நாட்டில் இஸ்ரயேல் மக்கள் அடிமைகளாக இருந்த வரலாற்றுத் துயரத்தையும் நினைவையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு, புலம்பெயர்ந்தோரையும் அந்நியர்களையும் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற கட்டளை.

3.     எளியோரைப் பாதுகாத்தல் (வச. 22-24): சமூகத்தில் எவ்வித அதிகாரமும் இல்லாத கைம்பெண்களையும் அனாதைகளையும் வன்மையாகப் பாதுகாத்தல். கடவுள் தாமே அவர்களின் நேரடிப் பாதுகாவலராக தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார்; அவர்களைச் சுரண்டுபவர்களுக்கு எதிராகக் கடுமையான நீதியை நிலைநாட்டுவதாக அவர் வாக்களிக்கிறார்.

4.     ஏழைகளுக்கான பொருளாதார நீதி (வச. 25): வறுமையில் வாடுவோருக்கு வட்டிக்குக் கடன் கொடுப்பதைத் தடை செய்தல்; இலாபம் மற்றும் பொருளாதாரச் சுரண்டலை விட, மனித மாண்பிற்கும் சமூக அக்கறைக்குமே எப்போதும் முன்னுரிமை அளிக்கப்பட வேண்டும் என்பதை இது உறுதி செய்கிறது.

ஆன்மீகச் சிந்தனை: அன்பும் நீதியும் இணைந்த சிலுவை மத்தேயு நற்செய்தியோடு (22:34-40) இணைத்து வாசிக்கப்படும்போது, விடுதலைப் பயண நூலின் இந்தப் பகுதி, இயேசு குறிப்பிடும் 'தலைசிறந்த கட்டளைகளின்' நடைமுறைச் செயல்பாட்டை நமக்கு வழங்குகிறது.

திருச்சட்டமும் இறைவாக்குகளும் இரண்டு பிரிக்க முடியாத அச்சுகளில் தொங்குகின்றன என்பதை நற்செய்தியில் கிறிஸ்து வெளிப்படுத்துகிறார்: மேலிருந்து கீழான கடவுள் அன்பு, மற்றும் கிடைமட்டமான பிறர் அன்பு. விடுதலைப் பயண நூலின் வாசகம் இந்தச் சிலுவை வடிவ இறையியலைச் சரியாகப் பிரதிபலிக்கிறது. வசனம் 20—கடவுளுக்கு மட்டுமே ஆராதனை செலுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கை—முதல் கட்டளையின் செயல்பாடாகும்: உன் முழு இதயத்தோடும், முழு உள்ளத்தோடும், முழு மனத்தோடும் கடவுளை அன்பு செய்தல். ஆனால், விசுவாசம் வெறும் செங்குத்தானதாகவோ அல்லது அருவமானதாகவோ இருப்பதை கடவுள் அனுமதிப்பதில்லை. 21 முதல் 25 வரையிலான வசனங்கள், விசுவாசியை உடனடியாக இரண்டாம் கட்டளைக்குள் தள்ளுகின்றன: உன்னை நீ அன்பு செய்வது போல உன் அயலானையும் அன்பு செய்வாய்.

நீதியைக் குறித்த கடவுளின் மனதை விடுதலைப் பயண நூல் வெளிப்படுத்துகிறது: விளிம்புநிலைக்குத் தள்ளப்பட்டவர்களின் அழுகுரலைக் கேட்கும் ஆழமான, உணர்வுபூர்வமான இதயம் அவருக்கு உண்டு. அவர் கைம்பெண்ணின் குரலைக் கேட்கிறார், அனாதைகளுக்காக வழக்காடுகிறார், அந்நியரை நினைவுகூருகிறார், ஏழைகளைப் பாதுகாக்கிறார். எனவே, இயேசு இந்த இரண்டு கட்டளைகளையும் இணைப்பது வெறும் இறையியல் சுருக்கம் மட்டுமல்ல; அது ஓர் ஆன்மீக எச்சரிக்கையாகும். இரண்டாவது கட்டளையை மீறிக்கொண்டு, முதல் கட்டளையை நிறைவேற்றுவதாக நாம் உரிமை கொண்டாட முடியாது. எளியோர் மீதான நமது பரிவிரக்கத்தால் உறுதிப்படுத்தப்படாவிட்டால், கடவுளுக்கு நாம் செலுத்தும் ஆராதனை அடிப்படையில் வெறுமையானதே.

இரண்டாம் வாசகம் - 1 தெசலோனிக்கர் 1:5-10

புனித பவுல் தெசலோனிக்கருக்கு எழுதிய முதல் திருமுகம், செழித்தோங்கிய ஆரம்பகாலக் கிறிஸ்தவ சமூகத்தைப் பற்றிய மிக ஆழமான பார்வைகளில் ஒன்றை வழங்குகிறது. இந்தப் பகுதியில் (1 தெச 1:5-10), பவுல் உடைந்த ஒரு திருச்சபையைத் திருத்தவில்லை; மாறாக, நற்செய்தியின் வாழும் உருவமாக மாறிய ஒரு சமூகத்திற்காக நன்றியால் நிரம்பி வழிகிறார்.

வல்லமையோடும் தூய ஆவியாரோடும் வந்த இறைவார்த்தை

தான் போதித்த நற்செய்தி வெறும் மனித தத்துவத்தின் அல்லது சிறந்த பேச்சாற்றலின் பரிமாற்றம் அல்ல என்பதை பவுல் வலியுறுத்துகிறார். இறைவார்த்தை "வெறும் வார்த்தைகளாக அல்ல, மாறாக வல்லமையோடும் தூய ஆவியாரோடும் முழு உறுதியோடும் உங்களிடம் வந்தது" என்று அவர் கூறுகிறார். தெசலோனிக்கர்களைப் பொறுத்தவரை, நற்செய்தியைக் கேட்பது என்பது அவர்களின் பழைய வாழ்க்கை முறையை முற்றிலுமாக சீர்குலைத்து, ஆழமான உள்ளக மாற்றத்தைத் தொடங்கிய தெய்வீக வல்லமையின் அனுபவமாக இருந்தது. இந்த வல்லமைமிக்க வார்த்தையை தெசலோனிக்கர்கள் ஏற்றுக்கொண்டது அவர்களின் தீர்க்கமான நடவடிக்கையால் குறிக்கப்பட்டது.

கிறிஸ்துவின் இரண்டாம் வருகைக்காகக் காத்திருத்தல்

அவர்களின் விசுவாசத்தின் உச்சக்கட்டம் முழுமையாக எதிர்காலத்தை நோக்கியே அமைந்துள்ளது: "விண்ணகத்திலிருந்து அவர் மகன் வருவார் என எதிர்பார்த்திருக்கிறீர்கள்". ஆரம்பகாலக் கிறிஸ்தவ இறையியல் ஆழமான இறுதிப்பாலியல் (eschatological) தன்மையைக் கொண்டிருந்தது; அது கிறிஸ்துவின் வருகை குறித்த உடனடி நம்பிக்கையால் உந்தப்பட்டது. இருப்பினும், தெசலோனிக்கர்களைப் பொறுத்தவரை, இந்தக் காத்திருப்பு என்பது சும்மா உட்கார்ந்திருக்கும் ஒரு செயலற்ற தன்மையல்ல. அது ஒரு ஆற்றல்மிக்க, விழிப்புணர்வுள்ள காத்திருப்பு. "வரவிருக்கும் சினத்திலிருந்து நம்மை விடுவிக்கும்" இயேசுவுக்காக அவர்கள் காத்திருந்ததால், அவர்களின் தற்போதைய வாழ்க்கை நோக்கத்தால் நிரம்பியிருந்தது. உயிர்த்தெழுதல் மற்றும் இரண்டாம் வருகை மீதான அவர்களின் நம்பிக்கை, அவர்கள் சந்தித்த துன்புறுத்தல்களுக்கு மத்தியிலும் அவர்களை நங்கூரம் போல நிலைநிறுத்தியது.

ஆன்மீகச் சிந்தனை

திருவிவிலிய வாசகங்களை, நாம் பணிவோடு கேட்கும் மிகவும் பழக்கமான, வசதியான நூல்களாக மாற்றுவது எளிது. ஆனால், இறைவார்த்தை வல்லமையோடும் தூய ஆவியாரோடும் வர வேண்டும் என்பதை பவுல் இன்று நமக்கு நினைவூட்டுகிறார். அது நம்மை உலுக்க வேண்டும், நம் தவறுகளை உணர்த்த வேண்டும், நம்மை மாற்ற வேண்டும். இரண்டாவதாக, உயிருள்ள கடவுளுக்குப் பணிபுரிய தெசலோனிக்கர்கள் தங்கள் கலாச்சாரத்தின் சிலைகளை விட்டு விலக வேண்டியிருந்தது. நாம் கல்லாலோ அல்லது வெண்கலத்தாலோ ஆன சிலைகளுக்கு முன் மண்டியிடாமல் இருக்கலாம், ஆனால் நமது நவீன உலகம் நுட்பமான சிலைகளால் நிரம்பியுள்ளது—செல்வம், அந்தஸ்து, சௌகரியம், அரசியல் சித்தாந்தங்கள் மற்றும் நமது சொந்த அகந்தையின் இடைவிடாத தேடல் ஆகியவை அவற்றுள் அடங்கும்.

விசுவாசத்தோடு இறைவார்த்தையை ஏற்றுக்கொள்வது என்பது, நமது தனிப்பட்ட சிலைகளை அடையாளம் கண்டு, அவற்றைத் துணிவுடன் தூக்கியெறியும் அருளைக் கேட்பதாகும். இறுதியாக, காத்திருக்கும் ஒரு மக்கள் என்ற நமது அடையாளத்தை மீண்டும் பெற்றுக்கொள்ள பவுல் நம்மை அழைக்கிறார். இவ்வுலகின் கடந்துபோகும் கவலைகளில் நமது நிரந்தர வீட்டைக் கட்ட நாம் அழைக்கப்படவில்லை. நாம் அடிவானத்தை நோக்கிய மக்கள், கிறிஸ்துவின் வருகைக்காக சுறுசுறுப்புடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் காத்திருக்கிறோம். அந்த நித்திய நம்பிக்கையில் நமது வாழ்க்கையை நங்கூரமிடும்போது, நமது தற்போதைய சோதனைகளும் துன்பங்களும் நம் மீதான தங்களின் இறுதி அதிகாரத்தை இழக்கின்றன.

நற்செய்தி வாசகம் - மத்தேயு 22:34-40

பரிசேயர்கள்

இன்றைய நற்செய்தி வாசகத்தின் முதல் வசனம் (மத் 22:34) பரிசேயர்களைக் குறிப்பிடுகிறது. "உயிர்த்தெழுதலின்போது அவர்கள் திருமணம் செய்துகொள்வதுமில்லை, செய்து கொடுப்பதுமில்லை; விண்ணகத் தூதரைப்போல இருப்பார்கள்" (மத் 22:30) என்று கூறி, இறந்தோர் உயிர்த்தெழுவது பற்றிக் கேள்வி எழுப்பிய சதுசேயர்களை இயேசு வாயடைக்கச் செய்தார் என்பதை அவர்கள் கேள்வியுற்றார்கள்.

இப்போது இயேசுவைக் கேள்வி கேட்கும் முறை அவர்களுடையதாக இருந்தது. இதற்காக, அவர்களில் திருச்சட்ட அறிஞர் ஒருவர், "போதகரே, திருச்சட்டத்துல் தலைசிறந்த கட்டளை எது?" (மத் 22:36) என்று கேட்டார்.

பரிசேயர்கள் திருச்சட்டத்தின் நடைமுறையைப் பாதுகாப்பவர்களாக இருக்க வேண்டியவர்கள் (மத் 23:2-3). திருச்சட்டப் போதகர்களாக அவர்களின் பங்கை இயேசு மதித்தார், ஆனால் அவர்களின் வெளிவேடத்தைக் குறித்தும் அவர் மக்களை எச்சரித்தார்—அதாவது, திருச்சட்டத்தைத் தங்கள் சொந்த புரிதலுக்கு ஏற்ப வியாக்கியானம் செய்வதும், மற்ற அனைவரும் அதைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பதும். எனினும், பல பரிசேயர்கள் நாசரேத்தின் இந்த இளம் ரபியை நிராகரித்தனர். தங்களின் கடுமையான விளக்கத்தின் மூலம், திருச்சட்டத்தின் நுகத்தடியைச் சுமக்க முடியாததாக மாற்றும் ஒரு நுணுக்கமான விதிமுறைகளை பரிசேயர்கள் உருவாக்கினர்.

திருச்சட்டத்தை அதன் சுயநலத்திற்காகவே அவர்கள் பின்பற்றியதால், அதிலுள்ள மிக முக்கியமான காரியங்களைப் புறக்கணித்ததற்காக இயேசு அவர்களைக் கடிந்துகொண்டார்: "வெளிவேடக்காரரான மறைநூல் அறிஞரே, பரிசேயரே, ஐயோ! உங்களுக்குக் கேடு! நீங்கள் புதினா, வெந்தயம், சீரகம் ஆகியவற்றில் பத்தில் ஒரு பங்கைக் கொடுக்கிறீர்கள். ஆனால் திருச்சட்டத்தின் முக்கியப் பகுதிகளாகிய நீதி, இரக்கம், விசுவாசம் ஆகியவற்றைப் புறக்கணித்துவிட்டீர்கள். இவற்றையும் செய்திருக்க வேண்டும், அவற்றையும் விடாதிருக்க வேண்டும்" (மத் 23:23).

ஓய்வு நாள் அனுசரிப்பைக் குறித்தும் இயேசுவுக்கும் பரிசேயர்களுக்கும் இடையே அடிக்கடி சர்ச்சை எழுந்தது. அவர்களின் கூற்றுப்படி, ஓய்வு நாளில் நோயாளிகளைக் குணமாக்கியதன் மூலமும், மானிட மகன் ஓய்வு நாளுக்கும் ஆண்டவர் (மத் 12:8; மாற் 2:27) என்று கூறியதன் மூலமும் இயேசு ஓய்வு நாள் சட்டத்தை மீறினார்.

மிக முக்கியமான இரு கட்டளைகள் – கடவுள் அன்பு மற்றும் பிறர் அன்பு

இன்றைய நற்செய்தியில், திருச்சட்டம் மற்றும் இறைவாக்கினர்களின் நூல்கள் முழுவதையும் இயேசு வெறும் இரண்டு கட்டளைகளாகச் சுருக்கிக் கூறுகிறார்: கடவுள் அன்பு மற்றும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக பிறர் அன்பு. முதல் கட்டளையே தலைசிறந்தது என்று இயேசு கருதினார், ஏனெனில் அதிலிருந்தே மற்ற அனைத்தும் பிறக்கின்றன: "உன் முழு இதயத்தோடும், முழு உள்ளத்தோடும், முழு மனத்தோடும் உன் ஆண்டவராகிய கடவுளிடம் அன்பு கூர்வாயாக" (மத் 22:37-38). முதலாவதிலிருந்து பிறக்கும் இரண்டாவது கட்டளை லேவியர் 19:18-லிருந்து எடுக்கப்பட்டுள்ளது: "உன்மீது நீ அன்பு கூர்வதுபோல உனக்கு அடுத்திருப்பவர்மீதும் அன்பு கூர்வாயாக" (மத் 22:39). எவ்வாறாயினும், மிக முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், இயேசு இதனை உறுதிப்படுத்துகிறார்: "இவ்விரு கட்டளைகளிலும்தான் திருச்சட்டம் முழுவதும் இறைவாக்கினர் நூல்களும் அடங்கியுள்ளன" (மத் 22:40).

முதல் கட்டளை: அன்பு செய்தல்

ஆண்டவருடைய எந்தவொரு சீடருக்கும் முதல் கட்டளை அன்பு செய்வதே: "உன் முழு இதயத்தோடும், முழு உள்ளத்தோடும், முழு மனத்தோடும் உன் ஆண்டவராகிய கடவுளிடம் அன்பு கூர்வாயாக." கடவுள் அன்பே முதலில் வருகிறது. நாம் நமது இதயம், உள்ளம் மற்றும் மனதுடன் கடவுளை அன்பு செய்ய வேண்டும், அதாவது நமது முழு வாழ்க்கையாலும் அவரை அன்பு செய்ய வேண்டும். இயேசுவின் காலத்தில் பக்திமானான ஒரு இஸ்ரயேலர் கடைபிடிக்க வேண்டிய 613 கட்டளைகள் இருந்தன. இவற்றில் 365 தடைகள்—ஆண்டின் ஒவ்வொரு நாளுக்கும் ஒன்று—மற்றும் எஞ்சியவை உடன்பாட்டுச் சட்டங்கள்—அக்கால மருத்துவ அறிவின்படி மனித உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு எலும்பிற்கும் ஒன்று என்ற முறையில் அமைந்திருந்தன.

இரண்டாம் கட்டளை

இரண்டாம் கட்டளையும் நற்செய்திகளில் இயேசுவால் பெரிதும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. ஒருவர் கடவுளை நேசித்தால், அவர் தன் அயலானை நேசிக்காமல் இருக்க முடியாது. "திருச்சட்டமும் இறைவாக்குகளும்" என்ற சொற்றொடர் மற்றொரு சூழலிலும் தோன்றுகிறது, அங்கு மற்றவர்கள் நம்மை எப்படி நடத்த வேண்டும் என்று நாம் விரும்புகிறோமோ, அப்படியே நாமும் அவர்களை நடத்த வேண்டும் என்று இயேசு கோருகிறார்: "ஆகவே, மற்றவர்கள் உங்களுக்கு எதைச் செய்ய வேண்டும் என விரும்புகிறீர்களோ, அதையே நீங்களும் அவர்களுக்குச் செய்யுங்கள். இதுவே திருச்சட்டமும் இறைவாக்கினர்களின் அறிவுரையும் ஆகும்" (மத் 7:12). ஒரு சகோதரனுக்கு எதிராகப் பேசுவது அல்லது அவனைத் தீர்ப்பிடுவது கூட திருச்சட்டத்திற்கு எதிராகப் பேசுவதாகவே கருதப்படும்: "சகோதர சகோதரிகளே, ஒருவரைப்பற்றி ஒருவர் குறை கூற வேண்டாம். தம் சகோதரர் சகோதரியைக் குறை கூறுபவர் அல்லது தீர்ப்பிடுபவர் திருச்சட்டத்தைக் குறை கூறித் தீர்ப்பிடுகிறார்; திருச்சட்டத்தைத் தீர்ப்பிடுவீர்களானால், நீங்கள் திருச்சட்டத்தைக் கடைப்பிடிப்போராய் அல்ல, மாறாக அதற்குத் தீர்ப்பு வழங்குவோராய் இருப்பீர்கள்" (யாக் 4:11).

ஏழைகளை நடத்தும் விதம்

ஏழைகளை நடத்தும் விதம் குறித்து, புனித யாக்கோபு இதனை 'அரசக் கட்டளை' என்று அழைக்கிறார், மேலும் அதைக் கடைப்பிடிப்பது குறித்து பின்வருமாறு கூறுகிறார்: "உன்மீது நீ அன்பு கூர்வதுபோல் உனக்கு அடுத்திருப்பவர்மீதும் அன்பு கூர்வாயாக என்னும் மறைநூல் வாக்கை நிறைவேற்றுவீர்களானால், நீங்கள் செய்வது நன்று" (யாக் 2:8). திருச்சட்டத்தின் எந்தவொரு பகுதியையாவது நாம் மீறினால், திருச்சட்டத்தை மீறியவர்களாகவே நாம் தீர்ப்பிடப்படுவோம் (யாக் 2:10).

என் அயலான் யார்?

லூக்கா நற்செய்தியில், திருச்சட்ட அறிஞர் தன்னை நீதிமானாகக் காட்டிக்கொள்ள விரும்பி, "எனக்கு அடுத்திருப்பவர் யார்?" (லூக் 10:29) என்று மேலும் ஒரு கேள்வியைக் கேட்கிறார். இதற்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, இயேசு புகழ் பெற்ற 'நல்ல சமாரியர்' உவமையைக் கூறுகிறார் (லூக் 10:25-37). கள்வர்கள் கையில் அகப்பட்டவருக்கு உண்மையான அயலான் "அவருக்கு இரக்கம் காட்டியவரே" என்பதைத் திருச்சட்ட அறிஞர் ஏற்றுக்கொண்டு இயேசுவுக்குப் பதிலளிக்கிறார். இயேசு, "நீரும் போய் அப்படியே செய்யும்" (லூக் 10:37) என்ற அறிவுரையுடன் திருச்சட்ட அறிஞரை அனுப்பிவைக்கிறார்.

மேலும், உலக முடிவில் நடைபெறும் தீர்ப்பின்போது, தேவையிலிருப்பவர்களுக்கும் ஏழைகளுக்கும் உண்மையான அயலானாகச் செயல்பட்டார்களா என்பதன் அடிப்படையிலேயே பலர் இறையரசுக்குள் நுழையத் தகுதியானவர்களாகத் தீர்ப்பிடப்படுவார்கள்: "அரசர் அவர்களுக்குப் மறுமொழியாக, ‘மிகச் சிறியோராகிய என் சகோதரர் சகோதரிகளுள் ஒருவருக்கு நீங்கள் செய்ததையெல்லாம் எனக்கே செய்தீர்கள் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்’ எனப் பதிலளிப்பார்... ‘மிகச் சிறியோராகிய இவர்களுள் ஒருவருக்கு நீங்கள் எதையெல்லாம் செய்யவில்லையோ அதை எனக்கும் செய்யவில்லை என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்’ எனப் பதிலளிப்பார்" (மத் 25:40, 45).

கிறிஸ்துவின் நற்செய்தி

கிறிஸ்துவின் நற்செய்தி என்பது அன்பின் நற்செய்தியாகும்: கடவுள் மீதான அன்பு, நம் அயலார் மீதான அன்பு, மற்றும் நம் மீதான அன்பு. இந்த மூன்றும், விசுவாசம் என்பது வெறும் வார்த்தையோ, கருத்தோ அல்லது எண்ணமோ அல்ல, மாறாக அது ஒரு ஆற்றல்மிக்க சக்தி—வாழ்க்கையை அதன் முழுமையான அர்த்தத்தை நோக்கிச் செலுத்தும் புண்ணியம் என்பதை நிரூபிக்கும் சோதனையாக அமைகின்றன. இறைவார்த்தை என்பது ஓர் அருவமான கோட்பாடு அல்ல, மாறாக இறைமக்களின் உதவியோடும் ஒவ்வொரு நபரின் இறைவாக்குச் சாட்சியத்தோடும் பெற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டிய எப்போதுமே புதியதான ஓர் அருளாகும். சில நேரங்களில், கடவுளை நம்புவது, ஆனால் இறைத்தூதர்கள் மனிதர்கள் என்பதால் அவர்களை ஒதுக்கி வைக்கும் மனப்பான்மை காணப்படுகிறது. மாறாக, இயேசுவின் மீதான விசுவாசம் என்பது உண்மையான மனிதரும் உண்மையான கடவுளுமாக இருக்கிறவர் மீதான விசுவாசமாகும். கிறிஸ்து ஒரு கட்டளையால் பதிலளிக்காமல், ஒரே நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்களாக இருக்கும் இரண்டு கட்டளைகளால் பதிலளிப்பது தற்செயலானதல்ல: கடவுள் அன்பு மற்றும் சகோதர சகோதரிகள் மீதான அன்பு. மற்றவர்களைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சிப்பதன் மூலம் அவர்களை அன்பு செய்யக் கற்றுக்கொள்வது, நாம் முதிர்ச்சியடைய உதவுகிறது, இதன் மூலம் கடவுளின் அன்பை ஒரு புதிய வழியில் கண்டறிய நமக்கு இயலுகிறது.

தனிப்பட்ட சிந்தனைக்கான கேள்விகள்

1.     என் வாழ்வில் கடவுளின் திருச்சட்டம் மற்றும் கட்டளைகளின் நோக்கம் என்ன?

2.     எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, என் முழு இதயத்தோடும், முழு உள்ளத்தோடும், முழு மனத்தோடும் நான் கடவுளை அன்பு செய்கிறேனா?

3.     கடவுள் மீதும் மற்றவர்கள் மீதும் நான் கொண்டுள்ள அன்பின் தன்மை என்ன?

4.     என் அயலார் மீதான அன்பு, கடவுள் மீதான என் அன்பிலிருந்து ஊற்றெடுக்கிறதா?

5.     ஏழைகளையும், விளிம்புநிலைக்குத் தள்ளப்பட்டவர்களையும், துன்பப்படுவோரையும் என் அயலாராக நான் காண்கிறேனா?

6.     என் விசுவாசம் அன்பு, இரக்கம் மற்றும் பரிவு ஆகிய உறுதியான செயல்கள் மூலம் வெளிப்படுகிறதா?

7.     நான் கட்டளைகளை அறிந்த ஒரு நபரா, அல்லது அதன்படி வாழ்பவனா?

To Download Text- Click Here