ஞாயிறு
8 நவம்பர்
2026 – பொதுக்காலம் 32-ஆம் ஞாயிறு (ஆண்டு A)
ஞாயிறு மறையுரை: முனைவர் அருள் தந்தை பேட்ரிக் மத்தியாஸ், ச.ச.
நாம் திருவழிபாட்டு ஆண்டின் இறுதிப் பகுதியை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். இந்த ஞாயிறு இறைவார்த்தை "இறுதி காரியங்கள்" பற்றி சிந்தித்துப் பார்க்க நமக்கு அழைப்பு விடுக்கிறது. ஆண்டவரின் வருகை நாம் எதிர்பாராத வேளையில் இருக்கும் என்பதையும், அவர் வரத் தாமதமானாலும் எந்தவொரு சூழ்நிலைக்கும் நாம் தயாராக இருக்க வேண்டும் என்பதையும் இன்றைய வாசகங்கள் நினைவூட்டுகின்றன. ஆண்டவர் தாமதிக்கிறார் என்று நம்பிக்கையை இழந்து விரக்தியடைவது, அல்லது அவர் வரும்போது தயாராக இல்லாமல் இருப்பது ஆகிய இரண்டு சோதனைகளைத் தவிர்க்க நாம் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.
முதல் வாசகம் - சாலமோனின் ஞானம் 6:12-16
ஞான நூலானது, இறைவனின் ஞானத்தை ஒளிரும் மற்றும் மங்காத ஒரு பிரசன்னமாக உருவகப்படுத்துகிறது; தன்னை உண்மையோடு தேடுவோருக்கு அவள் தன்னை ஆர்வத்துடன் வெளிப்படுத்துகிறாள். அவள் மறைந்திருப்பதில்லை; அவளைப் புரிந்துகொள்வதும் கடினமல்ல. மாறாக, அவளுக்காக ஏங்குவோரின் விருப்பங்களை அவள் முன்கூட்டியே அறிந்து, அவர்களை எதிர்நோக்கிச் செல்கிறாள்; விழித்திருப்போருக்குத் தன்னை மனமுவந்து வெளிப்படுத்துகிறாள்.
உண்மையான ஞானம் என்பது ஆன்மீக விழிப்புணர்வே
உண்மையான ஞானம் என்பது வெறும் அறிவுசார்ந்த புத்திசாலித்தனம் அல்ல, மாறாக இறைவனின் பிரசன்னம் மற்றும் திருவுளத்தின் மீதான ஆன்மீக விழிப்புணர்வாகும். இது மற்றெல்லாவற்றையும் விட இறைவனையே நாடும் உள்ளத்தின் நிலையாகும். ஆன்மீக உண்மையை நோக்கிய தேடல் ஒருபோதும் ஒருவழிப்பாதை அல்ல என்பதே இவ்வாசகம் தரும் ஆறுதலான செய்தியாகும். செபம், மௌனத் தியானம், அல்லது அன்பின் செயல்கள் வழியாக நமது அன்றாட வாழ்வில் இறைவனைத் தேட நாம் சிறிய படிகளை எடுத்தாலும், அவருடைய இறையருள் நம்மை சந்திக்க ஏற்கெனவே விரைந்து வருகிறது. இறைவனைத் தேடி நாம் சோர்வடைய வேண்டியதில்லை; அவர் நம்மைக் கண்டடைய நாம் விழிப்போடு இருந்தால் மட்டுமே போதுமானது.
ஆனால், அறிவிலிகளான தோழியரோ ஞானத்தை எளிதாகக் காணக்கூடிய நேரத்தில் தேடத் தவறிவிட்டார்கள். மணமகனின் வருகையை அவர்கள் அலட்சியப்படுத்தினார்கள்; அவரை வரவேற்கத் தேவையான விழிப்பான ஆவல் அவர்களிடம் இல்லை. எனவே, இவ்விரண்டு வாசகங்களும் ஒருமித்த செய்தியையே தருகின்றன: கிறிஸ்துவைச் சந்திப்பதற்கு, அவர் வரும் நேரத்திற்கு முன்பாகவே வளர்க்கப்பட்ட சுறுசுறுப்பான, ஆயத்தமான மற்றும் விழிப்பான இதயம் தேவை.
இன்றைய இரண்டாம் வாசகத்தில், புனித பவுல் தெசலோனிக்கேயருக்கு எழுதிய திருமடலில், இறந்து உயிர்த்தெழுந்த இயேசு நம் அனைவரையும் சந்திக்க மீண்டும் வருவார் என்பதை வலியுறுத்துகிறார்: "ஆண்டவருடைய வார்த்தையின் அடிப்படையில் நாங்கள் உங்களுக்குச் சொல்வது இதுவே: ஆண்டவர் வரும்வரை உயிரோடிருக்கும் நாம், இறந்தோரை முந்திவிட மாட்டோம். கட்டளை முழங்க, தலைமை வானதூதரின் குரல் ஒலிக்க, கடவுளின் எக்காளம் முழங்க, ஆண்டவர் வானினின்று இறங்கி வருவார்; அப்போது கிறிஸ்துவுக்குள் இறந்தவர்கள் முதலில் உயிர்த்தெழுவர்" (1 தெச 4:15-16).
இந்த ஞாயிறு திருவழிபாடு, பத்துத் தோழியரின் உவமையை நமக்கு முன்வைக்கிறது; இது ஒரு தெளிவான எச்சரிக்கையுடன் முடிவடைகிறது: "விழித்திருங்கள்; ஏனெனில் அவர் வரும் நாளோ வேளையோ உங்களுக்குத் தெரியாது" (மத் 25:13). உண்மையில், இந்த எச்சரிக்கை கிறிஸ்துவின் வருகையைப் பற்றியது; எல்லாம் இந்த இறுதி வார்த்தைகளில் சுருக்கப்பட்டுள்ளன: "விழித்திருங்கள், ஏனெனில் நாளோ வேளையோ உங்களுக்குத் தெரியாது," அதாவது, "கிறிஸ்துவின் வருகைக்குத் தயாராக இருங்கள்" என்பதே இதன் பொருளாகும். அதனால்தான், பத்துத் தோழியர் உவமை இந்த வாக்கியத்துடன் தொடங்குகிறது: "அக்காலத்தில் விண்ணரசு எவ்வாறு இருக்கும் என்பதற்குப் பின்வரும் நிகழ்ச்சியை ஒப்பிடலாம்: மணமகனை எதிர்கொள்ளப் பத்துத் தோழியர் தங்கள் விளக்குகளை எடுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டார்கள்."
இயேசுவின் பார்வையில், விழித்திருப்பவரே முன்மதி உடையவர். ஆண்டவர் திரும்பி வரும் நாளையும், தமது சொந்த மரணத்தின் வேளையையும் மனதில் நிறுத்தி, தன் ஆன்மாவில் எப்போதும் விழிப்புடன் இருப்பவரே அவர். அவர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் இறைவனோடு நட்புறவிலும், தூய்மையாக்கும் அருளிலும் வாழ்கிறார்கள்; பலவீனத்தால் அவர்கள் கீழே விழுந்தாலும் உடனடியாக எழுந்து விடுகிறார்கள். எனவே, "விழித்திருங்கள்" என்ற எச்சரிக்கையை நாம் மனதார ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; ஏனெனில் இறைவனைத் தவிர வேறு யாருக்கும் அந்த நாளோ வேளையோ தெரியாது.
இயேசுவின் காலத்தில், மணமகள் தன் பெற்றோர் வீட்டில் மணமகனின் வருகைக்காகக் காத்திருப்பாள். கதிரவன் மறைந்த பிறகு, மணமகன் அவளைத் தன் வீட்டிற்கு அழைத்துச் செல்ல திருமண ஊர்வலத்துடன் வருவார்; அப்போது தோழியர் மணமகளைப் பின்தொடர்வார்கள். நாம் சிறிதும் எதிர்பாராத நேரத்தில் நம்மைச் சந்திக்க வரும் மணமகனாகிய ஆண்டவரைச் சந்திக்க, நாம் விழிப்போடும் ஆயத்தத்தோடும் இருக்க வேண்டும் என்பதைத் தம் சீடர்களுக்குக் கற்பிக்க, இயேசு இந்த கலாச்சாரப் பின்னணியைப் பயன்படுத்துகிறார். மணமகனின் வருகைக்காக விழித்திருந்து அவரைத் தேடும் ஞானத்தை நாம் கொண்டிருக்க வேண்டும் என்பதைப் பத்துத் தோழியர் கதை நமக்கு உணர்த்துகிறது. இன்றைய முதல் வாசகத்தில், ஞான நூலின் ஆசிரியர் கூறுகிறார், "வைகறையில் அவளைத் தேடுவோர் ஏமாற்றம் அடையமாட்டார்கள்; தம் வாயிலருகே அவள் வீற்றிருப்பதைக் காண்பார்கள்" (சால. ஞானம் 6:14). இரண்டு குழுவைச் சேர்ந்த தோழியர்களும் மணமகனோடு வரும் ஊர்வலத்தில் மணமகளைத் பின்தொடர வேண்டியவர்களே. ஆனால், நடைமுறைச் சூழல்களை முன்கூட்டியே உணர்ந்து தங்களைத் தயார்படுத்தத் தவறியதால், அவர்களில் ஐந்து பேர் அறிவிலிகள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். அவர்களின் இந்தத் தயாரிப்பின்மையே அவர்களைக் குற்றவாளிகளாக்கி, அறிவற்றவர்கள் என வகைப்படுத்துகிறது.
மேலும், மத்தேயு நற்செய்தியில் உள்ள பத்துத் தோழியர் உவமையானது, விண்ணக மணமகனான கிறிஸ்துவின் பரூசியாவை (இரண்டாம் வருகையை) நேரடியாகக் குறிக்கிறது. பத்துக் கன்னியரும் எதிர்பார்ப்போடு காத்திருக்கும் திருச்சபையைப் பிரதிபலிக்கிறார்கள். மணமகனின் தாமதம் பரூசியா தள்ளிப்போவதைக் குறிக்கிறது; அவரது திடீர் வருகை, கிறிஸ்துவின் எதிர்பாராத வருகையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இதுவே இறுதித் தீர்ப்பில் அறிவிலிகளான கன்னியர்கள் கடுமையாக நிராகரிக்கப்படுவதற்கு வழிவகுக்கிறது. மணமகன், முன்மதி உடைய கன்னியர் மற்றும் அறிவிலிகளான கன்னியரின் நடத்தைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு இந்த உவமை நமக்கு மூன்று பாடங்களைக் கற்பிக்கிறது. மணமகன் தாமதிப்பதும், எதிர்பாராத நேரத்தில் அவர் வருவதும் மானிட மகன் வரும் நாளோ வேளையோ யாருக்கும் தெரியாது என்பதைக் காட்டுகின்றன. முன்மதி உடைய கன்னியர்கள், ஞானமும் ஆன்மீக விவேகமும் கொண்டு தங்கள் முடிவில்லா வாழ்வின் வெகுமதியைப் பெறும் விசுவாசமுள்ள சீடர்களைக் குறிக்கின்றனர். மாறாக, அறிவிலிகளான கன்னியர்கள் நம்பிக்கையற்ற சீடர்களைக் குறிக்கிறார்கள்; ஆன்மீகத் தோல்வியும் கவனக்குறைவும் அவர்களின் நித்திய வெகுமதியைப் பறித்து, விண்ணக வாழ்வை இழக்கச் செய்யும் என்பதை இது வெளிப்படுத்துகிறது.
முழு மனிதகுலத்தையும் முன்மதி உடையவர்கள், அறிவிலிகள் என இரண்டு பிரிவுகளாகப் பார்க்க இந்த உவமை நம்மை அழைக்கிறது. மணலின் மீது கட்டப்பட்ட வீடு மற்றும் பாறையின் மீது கட்டப்பட்ட வீடு ஆகிய உவமைகளுக்கு இது மிகவும் ஒத்திருக்கிறது. இரண்டு வகையான சீடர்களுமே இயேசுவின் வார்த்தைகளைக் கேட்கிறார்கள். எனினும், ஆண்டவரின் வார்த்தையைச் செயலில் காட்டாதவர்கள் அறிவிலிகள் என்று கருதப்படுகிறார்கள்; அதேவேளையில் இயேசுவின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு அதன்படி நடப்பவர்கள் விவேகம் மிக்கவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள். ஊர்வலம் முழுவதும் தங்கள் விளக்குகள் எரிந்துகொண்டே இருக்க, முன்மதி உடைய கன்னியர் தங்கள் கலயங்களில் எண்ணெய் நிரப்பி எடுத்துச் சென்றார்கள். இந்த எண்ணெய் நிரம்பிய கலயங்கள், இறைவனின் திருவுளத்திற்கு நாம் தினமும் அளிக்கும் சிறிய "ஆம்" என்ற பதில்களைக் குறிக்கின்றன. "உமது திருவுளம் நிறைவேறுக" என விண்ணகத் தந்தையிடம் நாம் வேண்டும்போது, நமது கலயங்களும் எண்ணெயால் நிரம்பியுள்ளனவா? இந்த "ஆம்" என்ற வார்த்தைகள், தூய ஆவியாரின் தூண்டுதல்களுக்கு நாம் அளிக்கும் பதில்களாகும்; அவரே நம்மை உன்னத நன்மையை நோக்கி வழிநடத்துகிறார்.
ஆண்டவரின் வருகைக்காக விழித்திருக்கவும், அவரை மீட்பராக ஏற்றுக்கொள்ளவும் மனிதகுலம் விவேகமும் ஞானமும் கொண்டிருக்க வேண்டும். கிறிஸ்தவத்திற்கு முந்தைய ஆதாரங்களில் மெசியாவை மணமகனோடு ஒப்பிடுவது அரிது என்றாலும், இந்த உவமை மணமகனை மெசியாவாகிய இயேசு என்று அடையாளம் காட்டுகிறது (மத் 9:15). ஆயினும் இதன் செய்தி தெளிவானது. விழிப்புணர்வு என்பது எப்போதும் இதயம் சம்பந்தப்பட்ட ஒரு செயல்; இது அன்பின் நுட்பமான சோதனையாகும். இது ஒவ்வொரு சீடரும் தங்கள் வாழ்வின் வெவ்வேறு கட்டங்களில் எடுக்கக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய அமைதியான தேர்வாகும். நம்முடனே எந்நேரமும் தங்கி, நம்மை வழிநடத்தும் இயேசுவின் பிரசன்னம் குறித்து நாம் விழிப்புடன் இருக்க வேண்டும். ஆண்டவரின் சீடர்களாகிய நாம், "நாளோ வேளையோ நமக்குத் தெரியாததால் விழித்திருக்க வேண்டும்."
இறைவன் நமது வாழ்வினில் நுழைவதை ஏற்க நாம் திறந்த மனதுடையவர்களாகவும், விழிப்போடும் இருக்க வேண்டும் என அவர் விரும்புகிறார். இறைவனுடனான நமது உறவு ஒரு திருமணத்தின் பின்னணியில் சித்தரிக்கப்படுகிறது. வாழ்க்கை என்பதே மணமகனை எதிர்கொண்டு செல்வதுதான். தாயின் கருப்பையிலிருந்து நாம் வெளியேறுவது முதல், ஆண்டவரைச் சந்திக்க இந்த பூமியை விட்டு நிரந்தரமாக விடைபெறுவது வரை, நமது சுயநலத்திலிருந்து வெளியேறி அவரைச் சந்திப்பதற்கான பல அழைப்புகளை நாம் பெறுகிறோம்.
பத்துத் தோழியர் உவமையில் உள்ள விளக்கு (மத் 25:1-13), ஆண்டவர் இயேசுவிடமிருந்து ஒளியின் வார்த்தையையும் மீட்பின் நற்செய்தியையும் பெற்றுக்கொள்வதைக் குறிக்கிறது. இறைவார்த்தை என்னும் விளக்கு, வாழ்வின் முழுமைக்குள் நாம் மென்மேலும் நுழைய அருள்தருகிறது. எனவே, நமது படிப்படியான ஆன்மீகப் பயணத்தில், இறைவார்த்தை மற்றும் பிற அருட்சாதனங்களின் வழியாக அருளைப் பெறுவதே முதல் படியாகும். ஆனால், இந்த அருளை நமது அன்றாட வாழ்வில் நாம் சுறுசுறுப்புடன் வரவேற்காவிட்டால், நம் வாழ்வை மலரச் செய்யும் பாதைகளில் நாம் நடக்க முடியாது. நிலைவாழ்விற்கு நம்மைத் திறக்கும் இந்தத் தேர்வை, நமக்காக வேறு யாரும் செய்துவிட முடியாது; அதை மற்றவரிடமிருந்து இரவலாகப் பெறவும் முடியாது.
- ஆண்டவரைச் சந்திக்க நான் தயாராக இருக்கிறேனா?
- இறைவார்த்தை தரும் ஒளியையும் அருளையும் என் வாழ்வில் நான் மனமுவந்து வரவேற்கிறேனா?
- ஆண்டவர் என்னை எங்கு வழிநடத்தினாலும் அவரைப் பின்தொடர, என் வாழ்வெனும் கலயத்தில் போதுமான ஆன்மீக எண்ணெய் நிறைந்துள்ளதா?
- என் வாழ்க்கை முன்மதி உடைய தோழியரை ஒத்திருக்கிறதா அல்லது அறிவிலிகளான தோழியரை ஒத்திருக்கிறதா?
- நான் விழித்திருக்கிறேனா அல்லது இன்னும் ஆன்மீக உறக்கத்தில் இருக்கிறேனா?
